“Η Γερμανία είναι ένας γίγαντας με πήλινα πόδια” είχε δηλώσει ο Θ.
Πάγκαλος σε εποχή που δεν υπήρχε ακόμη το ευρώ (και υποχρεώθηκε ταχύτατα
να ανακαλέσει).
Συμφωνεί μαζί του ωστόσο ο “άνθρωπος της Γερμανίας” στην εξαμελή διοίκηση της ΕΚΤ... Ο Joerg Asmussen πιστεύει ότι η χώρα του θα είναι και πάλι ο “μεγάλος ασθενής” της Ευρώπης σε 5 με 10 χρόνια και η παρατήρησή του αυτή δεν θα πρέπει να αποδοθεί σε απλή κινδυνολογία.
Σύμφωνα με τις ταξινομήσεις του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ η Γερμανία κατατάσσεται μόλις στην 75η θέση ως προς την σταθερότητα του τραπεζικού της συστήματος και στην 127η ως προς την ευελιξία στην αγορά εργασίας (παρά την περιώνυμη μεταρρυθμιστική “Ατζέντα 2010” των κυβερνήσεων Schroeder).
Ο Asmussen τονίζει την ανάγκη μεγαλύτερων επενδύσεων στις υποδομές και στην εκπαίδευση, καθώς το κορυφαίο γερμανικό ΑΕΙ, το Πολυτεχνείο του Μονάχου, κατατάσσεται μόλις 53ο διεθνώς.
“Η πραγματική τους αδυναμία είναι η εξάρτησή τους από την εξωτερική ζήτηση, την οποία δεν θα τροφοδοτούν πλέον οι αναδυόμενες αγορές. Διασώθηκαν για ένα διάστημα από τις υπερβάλλουσες επενδύσεις της Κίνας, όμως οι Κινέζοι επιθυμούν να σταματήσουν να ακολουθούν αυτόν τον λανθασμένο δρόμο” επισημαίνει ο Charles Dumas της Lombard Street Research μιλώντας στην βρετανική Daily Telegraph, παρατηρώντας ότι “η αύξηση του κατά κεφαλήν διαθέσιμου εισοδήματος στη Γερμανία ήταν η μισή απ΄ ό,τι στη Γαλλία μετά την δημιουργία του ευρώ. Οι Γερμανοί ξεζούμισαν τον λαό τους για να χτίσουν εμπορικά πλεονάσματα άνευ νοήματος”.
Πράγματι, η παραγωγικότητα ανά εργαζόμενο αυξήθηκε κατά 0,6% ετησίως την περίοδο 2000-2010 έναντι 1,4% κατά μέσο όρο στις χώρες του ΟΟΣΑ. Το απλό dumping των μισθών δεν συνιστά κάποιο υπέρτερο πρότυπο ανταγωνιστικότητας...
Σε αυτά θα πρέπει να προστεθούν δύο άλλες διαρθρωτικές αδυναμίες που ελάχιστα συζητήθηκαν κατά την προεκλογική περίοδο: το ενεργειακό και το δημογραφικό.
Συμφωνεί μαζί του ωστόσο ο “άνθρωπος της Γερμανίας” στην εξαμελή διοίκηση της ΕΚΤ... Ο Joerg Asmussen πιστεύει ότι η χώρα του θα είναι και πάλι ο “μεγάλος ασθενής” της Ευρώπης σε 5 με 10 χρόνια και η παρατήρησή του αυτή δεν θα πρέπει να αποδοθεί σε απλή κινδυνολογία.
Σύμφωνα με τις ταξινομήσεις του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ η Γερμανία κατατάσσεται μόλις στην 75η θέση ως προς την σταθερότητα του τραπεζικού της συστήματος και στην 127η ως προς την ευελιξία στην αγορά εργασίας (παρά την περιώνυμη μεταρρυθμιστική “Ατζέντα 2010” των κυβερνήσεων Schroeder).
Ο Asmussen τονίζει την ανάγκη μεγαλύτερων επενδύσεων στις υποδομές και στην εκπαίδευση, καθώς το κορυφαίο γερμανικό ΑΕΙ, το Πολυτεχνείο του Μονάχου, κατατάσσεται μόλις 53ο διεθνώς.
“Η πραγματική τους αδυναμία είναι η εξάρτησή τους από την εξωτερική ζήτηση, την οποία δεν θα τροφοδοτούν πλέον οι αναδυόμενες αγορές. Διασώθηκαν για ένα διάστημα από τις υπερβάλλουσες επενδύσεις της Κίνας, όμως οι Κινέζοι επιθυμούν να σταματήσουν να ακολουθούν αυτόν τον λανθασμένο δρόμο” επισημαίνει ο Charles Dumas της Lombard Street Research μιλώντας στην βρετανική Daily Telegraph, παρατηρώντας ότι “η αύξηση του κατά κεφαλήν διαθέσιμου εισοδήματος στη Γερμανία ήταν η μισή απ΄ ό,τι στη Γαλλία μετά την δημιουργία του ευρώ. Οι Γερμανοί ξεζούμισαν τον λαό τους για να χτίσουν εμπορικά πλεονάσματα άνευ νοήματος”.
Πράγματι, η παραγωγικότητα ανά εργαζόμενο αυξήθηκε κατά 0,6% ετησίως την περίοδο 2000-2010 έναντι 1,4% κατά μέσο όρο στις χώρες του ΟΟΣΑ. Το απλό dumping των μισθών δεν συνιστά κάποιο υπέρτερο πρότυπο ανταγωνιστικότητας...
Σε αυτά θα πρέπει να προστεθούν δύο άλλες διαρθρωτικές αδυναμίες που ελάχιστα συζητήθηκαν κατά την προεκλογική περίοδο: το ενεργειακό και το δημογραφικό.
Το κόστος του ηλεκτρισμού στη Γερμανία
είναι κατά 30% υψηλότερο απ΄ ό,τι στις λοιπές ευρωπαϊκές χώρες και
διπλάσιο απ΄ ό,τι στην Αμερική. Το κόστος του φυσικού αερίου είναι
τετραπλάσιο αυτού των ΗΠΑ – μετά την τεχνολογική επανάσταση του fracking
– με αποτέλεσμα κλάδοι όπως η γερμανική βιομηχανία των χημικών και των
πλαστικών να απειλούνται ευθέως.
Και όμως παρά τα προειδοποιητικά σήματα των εργοδοτικών κύκλων, η πολιτική τάξη συναινεί (μετά τη θεαματική στροφή της Merkel εναντίον της πυρηνικής ενέργειας) στην στροφή προς τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, με στόχο αυτές να αποτελούν το 50% του όλου ενεργειακού μείγματος μέχρι το 2030.
Στο δημογραφικό, η Κομισιόν εκτιμά ότι το εργατικό δυναμικό της Γερμανίας θα μειώνεται κατά 200.000 άτομα ετησίως την επόμενη δεκαετία, επαναλαμβάνοντας το ιαπωνικό “προηγούμενο”.
Ο εξαρτημένος πληθυσμός τρίτης ηλικίας αναμένεται να ανέλθει από το 31% το 2010 στο 41% το 2025, ενώ οι μελλοντικές υποχρεώσεις του συνταξιοδοτικού συστήματος ανεβάζουν το πραγματικό ύψος του δημοσίου χρέους στο 192% - έναντι 146% της Ιταλίας.
“Διατυπώνονται ευσεβείς πόθοι για ένα “κβαντικό άλμα” στην ευρωζώνη μετά τις γερμανικές εκλογές. Δεν θεωρούμε όμως πιθανό το σενάριο μιας τραπεζικής ένωσης που θα θέσει σε κίνδυνο γερμανικό χρήμα” παρατηρεί ο Μats Persson της δεξαμενής σκέψης Open Europe, μιλώντας και πάλι στην Daily Telegraph.
Αν η υπόλοιπη Ευρώπη αποδειχθεί ότι ”έπιασε πάτο” και πλέον ανακάμπτει, οι ανησυχίες για το μέλλον της Γερμανίας μπορούν να υποχωρήσουν. Αν όμως η ανάκαμψη δεν έρθει ή είναι αναιμική, με αποτέλεσμα να εκτροχιασθεί η δυναμική του χρέους του Ευρωπαϊκού Νότου, η “ώρα της αλήθειας” θα έχει σημάνει για όλους.
Και όμως παρά τα προειδοποιητικά σήματα των εργοδοτικών κύκλων, η πολιτική τάξη συναινεί (μετά τη θεαματική στροφή της Merkel εναντίον της πυρηνικής ενέργειας) στην στροφή προς τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, με στόχο αυτές να αποτελούν το 50% του όλου ενεργειακού μείγματος μέχρι το 2030.
Στο δημογραφικό, η Κομισιόν εκτιμά ότι το εργατικό δυναμικό της Γερμανίας θα μειώνεται κατά 200.000 άτομα ετησίως την επόμενη δεκαετία, επαναλαμβάνοντας το ιαπωνικό “προηγούμενο”.
Ο εξαρτημένος πληθυσμός τρίτης ηλικίας αναμένεται να ανέλθει από το 31% το 2010 στο 41% το 2025, ενώ οι μελλοντικές υποχρεώσεις του συνταξιοδοτικού συστήματος ανεβάζουν το πραγματικό ύψος του δημοσίου χρέους στο 192% - έναντι 146% της Ιταλίας.
“Διατυπώνονται ευσεβείς πόθοι για ένα “κβαντικό άλμα” στην ευρωζώνη μετά τις γερμανικές εκλογές. Δεν θεωρούμε όμως πιθανό το σενάριο μιας τραπεζικής ένωσης που θα θέσει σε κίνδυνο γερμανικό χρήμα” παρατηρεί ο Μats Persson της δεξαμενής σκέψης Open Europe, μιλώντας και πάλι στην Daily Telegraph.
Αν η υπόλοιπη Ευρώπη αποδειχθεί ότι ”έπιασε πάτο” και πλέον ανακάμπτει, οι ανησυχίες για το μέλλον της Γερμανίας μπορούν να υποχωρήσουν. Αν όμως η ανάκαμψη δεν έρθει ή είναι αναιμική, με αποτέλεσμα να εκτροχιασθεί η δυναμική του χρέους του Ευρωπαϊκού Νότου, η “ώρα της αλήθειας” θα έχει σημάνει για όλους.
#Πηγή:
Ποιός θα... διασώσει τη Γερμανία ; [Του Κώστα Ράπτη]
http://www.capital.gr/NewsTheme.asp?id=1875423Κυριακή, 22 Σεπτεμβρίου 2013 - 16:51
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου