Το ερώτημα δεν είναι γιατί προκλήθηκε πανικός της περασμένη εβδομάδα στην Πορτογαλία, αλλά γιατί έχει άργησε τόσο πολύ.
Ιδίως όσον αφορά τον νότο της Ευρώπης, γενικά η κατάσταση δεν έχει ακόμα σταθεροποιηθεί. Μπορεί η βόρεια Ευρώπη να μην έχει δημοσιονομικό πρόβλημα και πρόβλημα κρατικού χρέους (έχουν αλλά θέματα), αλλά ο νότος έχει πρόβλημα.
Τα πιο κάτω διαγράμματα δείχνουν τα επίπεδα κρατικού χρέους σε μεμονωμένες χώρες στην Ευρώπη.
Ιδίως όσον αφορά τον νότο της Ευρώπης, γενικά η κατάσταση δεν έχει ακόμα σταθεροποιηθεί. Μπορεί η βόρεια Ευρώπη να μην έχει δημοσιονομικό πρόβλημα και πρόβλημα κρατικού χρέους (έχουν αλλά θέματα), αλλά ο νότος έχει πρόβλημα.
Τα πιο κάτω διαγράμματα δείχνουν τα επίπεδα κρατικού χρέους σε μεμονωμένες χώρες στην Ευρώπη.
#1.
#
#2.
#3.
#
Αν παρατηρήσατε, οι χώρες αυτές έχουν φτάσει στο επίπεδο χρέους που η
Ελλάδα είχε το 2010 όταν τινάχτηκε στο αέρα. Σημαίνει άραγε ότι αυτές οι
χώρες θα αντιμετωπίσουν ό,τι αντιμετώπισε η Ελλάδα το 2010; Όχι
αναγκαστικά. Το 2010 τα επιτόκια δεν ήταν στο μηδέν και η ΕΚΤ δεν είχε
ενεργοποιηθεί όπως σήμερα.
Αυτό όμως που είναι σημαντικό από αυτά τα διαγράμματα, είναι ότι από ένα σημείο και μετά, και άσχετα αν το χρέος την όποιας χώρας εξυπηρετείται κανονικά, η αγορά είναι νευρική με τόσο υψηλά επίπεδα χρέους, διότι γνωρίζει πολύ καλά ότι αν κάτι πάει στραβά, την χασούρα θα την πάρει η ίδια.
H Banco Espirito Santo είναι πολύ μικρή και ασήμαντη για να προκαλέσει συστημικό πρόβλημα στην Ευρώπη. Το σημαντικό σημείο στο θέμα με στην Πορτογαλία έχει περισσότερο να κάνει με την εμπιστοσύνη της αγοράς και το τι θα συμβεί αν αυτή αποσυρθεί.
Διότι ακόμα και αν υποθέσουμε ότι το πρόβλημα δημοσίου χρέους της Ευρώπης είναι υπό έλεγχο, όλοι γνωρίζουμε ότι το ίδιο δεν συμβαίνει με το Ευρωπαϊκό τραπεζικό σύμπλεγμα.
Σύμφωνα με την Morgan Stanley, ξένα επενδυτικά σχήματα έχουν αγοράσει 430 δισ. ευρώ σε Ευρωπαϊκές μετοχές και 230 δισ. ευρώ σε Ευρωπαϊκά ομόλογα από το 2012. Αν η εμπιστοσύνη χαθεί, όχι μόνο δεν θα έρθουν νέα κεφάλαια στην Ευρώπη, αλλά υπάρχει περίπτωση και αυτά που έχουν έρθει να φύγουν.
Άρα υπό καμία προϋπόθεση η ΕΚΤ και η Ευρώπη δεν θα αφήσει την κρίση στην Πορτογαλία να εξαπλωθεί και θα χρησιμοποιήσει οποιαδήποτε μέσο για να σβήσει την φωτιά.
Αλλά έως πότε θα μπορεί να το κάνει αυτό; Πόσα χρόνια ακόμα μπορεί να συνεχίσουν οι τραπεζικοί ισολογισμοί στην Ευρώπη να είναι υπό αμφισβήτηση; Επίσης, πόσο μπορεί να αυξηθεί το χρέος της Ιταλίας, πριν πραγματικά δούμε πανικό στην Ευρώπη; Διότι ο ελέφαντας στο δωμάτιο είναι η Ιταλία.
Έχω την αίσθηση ότι αυτό που έγινε με την Πορτογαλία είναι ένα πολύ μικρό καμπανάκι για την Ευρώπη. Δε νομίζω να επεκταθεί το πρόβλημα παραπέρα. Η τεράστια ρευστότητα στις αγορές αυτή την εποχή και η δίψα για απόδοση, είναι σίγουρο θα συνεχίσει να κρατάει τα επιτόκια χαμηλά σε σχέση με το ρίσκο που αναλαμβάνει η αγορά.
Το θέμα όμως είναι ότι δεν θα συμβαίνει αυτό για πάντα. Την επόμενη φορά δεν θα είναι καμπανάκι, αλλά καμπάνα.
Αυτό όμως που είναι σημαντικό από αυτά τα διαγράμματα, είναι ότι από ένα σημείο και μετά, και άσχετα αν το χρέος την όποιας χώρας εξυπηρετείται κανονικά, η αγορά είναι νευρική με τόσο υψηλά επίπεδα χρέους, διότι γνωρίζει πολύ καλά ότι αν κάτι πάει στραβά, την χασούρα θα την πάρει η ίδια.
H Banco Espirito Santo είναι πολύ μικρή και ασήμαντη για να προκαλέσει συστημικό πρόβλημα στην Ευρώπη. Το σημαντικό σημείο στο θέμα με στην Πορτογαλία έχει περισσότερο να κάνει με την εμπιστοσύνη της αγοράς και το τι θα συμβεί αν αυτή αποσυρθεί.
Διότι ακόμα και αν υποθέσουμε ότι το πρόβλημα δημοσίου χρέους της Ευρώπης είναι υπό έλεγχο, όλοι γνωρίζουμε ότι το ίδιο δεν συμβαίνει με το Ευρωπαϊκό τραπεζικό σύμπλεγμα.
Σύμφωνα με την Morgan Stanley, ξένα επενδυτικά σχήματα έχουν αγοράσει 430 δισ. ευρώ σε Ευρωπαϊκές μετοχές και 230 δισ. ευρώ σε Ευρωπαϊκά ομόλογα από το 2012. Αν η εμπιστοσύνη χαθεί, όχι μόνο δεν θα έρθουν νέα κεφάλαια στην Ευρώπη, αλλά υπάρχει περίπτωση και αυτά που έχουν έρθει να φύγουν.
Άρα υπό καμία προϋπόθεση η ΕΚΤ και η Ευρώπη δεν θα αφήσει την κρίση στην Πορτογαλία να εξαπλωθεί και θα χρησιμοποιήσει οποιαδήποτε μέσο για να σβήσει την φωτιά.
Αλλά έως πότε θα μπορεί να το κάνει αυτό; Πόσα χρόνια ακόμα μπορεί να συνεχίσουν οι τραπεζικοί ισολογισμοί στην Ευρώπη να είναι υπό αμφισβήτηση; Επίσης, πόσο μπορεί να αυξηθεί το χρέος της Ιταλίας, πριν πραγματικά δούμε πανικό στην Ευρώπη; Διότι ο ελέφαντας στο δωμάτιο είναι η Ιταλία.
Έχω την αίσθηση ότι αυτό που έγινε με την Πορτογαλία είναι ένα πολύ μικρό καμπανάκι για την Ευρώπη. Δε νομίζω να επεκταθεί το πρόβλημα παραπέρα. Η τεράστια ρευστότητα στις αγορές αυτή την εποχή και η δίψα για απόδοση, είναι σίγουρο θα συνεχίσει να κρατάει τα επιτόκια χαμηλά σε σχέση με το ρίσκο που αναλαμβάνει η αγορά.
Το θέμα όμως είναι ότι δεν θα συμβαίνει αυτό για πάντα. Την επόμενη φορά δεν θα είναι καμπανάκι, αλλά καμπάνα.
#Πηγή:
Η Πορτογαλία δεν είναι πάρα ένα μικρό καμπανάκι | Του Γιώργου Καισάριου
Δευτέρα, 14 Ιουλίου 2014 - 00:05
#
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου