Άρχισε το μεγάλο νομικό ξεδίπλωμα ; | Του Γιώργου Καισάριου

Σας έχω πει εδώ και πολύ καιρό ότι δεν μπορεί να υπάρχουν 2,5 εκατ. Έλληνες πολίτες με ληξιπρόθεσμα χρέη προς το δημόσιο και να έχουμε την απαίτηση να δούμε αύξηση της οικονομικής δραστηριότητας.

Eν τη απουσία κάποιου είδους αναδρομικής σεισάχθειας, δεν θα μπορούν να ξελασπώσουν οι πολίτες αυτής της χώρας, με σκοπό να δοκιμάσουν από την αρχή. Αποτέλεσμα του οποίου, θα είναι ότι η οικονομία δεν θα μπορεί ποτέ να πάρει τα πάνω της.

Είναι φύσει αδύνατον να πυροδοτηθεί ανάπτυξη όταν το μεγαλύτερο μέρος του ενεργού πληθυσμού σε αυτή τη χώρα έχει νομικά προβλήματα με το κράτος. Όταν κάποιος δεν μπορεί να ξεκινήσει από την αρχή, δεν θα κάνει τίποτα, ακόμα και αν υποθέσουμε ότι έχει κάποια κεφάλαια για να αποπειραθεί να κάνει κάτι.

Όπως έχω τονίσει σε προηγούμενα άρθρα, στις προηγμένες χώρες υπάρχει ένα είδος διαρκούς σεισάχθειας. Ένα τέτοιο σύστημα δίνει μια δεύτερη ευκαιρία σε αυτούς που απέτυχαν, με σκοπό να προσπαθήσουν ξανά από την αρχή. Και από την άλλη, η αγορά (κυρίως το τραπεζικό σύστημα) γίνεται πιο ψιλιασμένο σε απάτες και σε κακοπληρωτές, διότι γνωρίζει ότι αν δεν δώσει σε αξιόχρεους δανειστές, θα υποστεί την ζημιά του (διαβάστε: Η διαχρονική σεισάχθεια).

Το πρόβλημα όμως με το Ελληνικό αναπτυξιακό μοντέλο, δεν είναι μόνο το ότι οι τράπεζες και όλο σύστημα είναι στημένο έτσι ώστε αν χρωστάς να σε κυνηγάνε μια ζωή, αλλά υπάρχει και το ίδιο το κράτος που κάνει τα πράγματα ακόμα χειρότερα.

Όπως έχουμε πει, “φόροι που δεν μπορούν να πληρωθούν δεν θα πληρωθούν”. Δεν έχει καμία σημασία πόσα λείπουν από τον κρατικό προϋπολογισμό. Από την στιγμή που δεν μπορούν να πληρωθούν οι σημερινοί φόροι, δεν θα πληρωθούν.

Ως εκ τούτου, έως πρότινος αυτοί που χρωστούσαν αντιμετώπιζαν ποινική δίωξη και φυλάκιση για ποσά άνω των 5.000 ευρώ. Το θέμα όμως είναι ότι για άλλη μια φορά η Ελληνική πολιτική ηγεσία λογαριάζει χωρίς τον ξενοδόχο.

Διότι όχι μόνο χρέη που δεν μπορούν να πληρωθούν δεν θα πληρωθούν, αλλά ποινές φυλάκισης που δεν μπορούν να εκτελεστούν, δεν έχει νόημα να δικαστούν.

Με λίγα λόγια, όταν η Ελληνική πολιτική ηγεσία έφτιαχνε όλους αυτούς τους νόμους ξέχασε ότι δεν υπάρχουν αρκετά κελιά φυλάκισης προκειμένου να μπορούν να εκτελεστούν οι ποινές όλων αυτών που χρωστούν λεφτά. Και όπως είναι λογικό, ξαφνικά το θυμήθηκαν ορισμένοι αυτό και πολύ καλά κάνουν και αλλάζουν τον νόμο.

Από δω και πέρα λοιπόν δεν θα υπάρχει καμία ποινή φυλάκισης για όσους χρωστούν λεφτά στην εφορία, πλην (πολύ σωστά) για περιπτώσεις φοροδιαφυγής.

Το μεγάλο ξεδίπλωμα λοιπόν, έχει κατά την άποψή μου αρχίσει.

Αλλά δεν φτάνει να μην φυλακίζονται πολίτες για χρέη προς το κράτος, απαιτείται και να σβήσουν από τα μητρώα του Τειρεσία και όλα τα πιστωτικά μητρώα αναδρομικά (προ επταετίας για παράδειγμα) για να μπορεί ο μέσος πολίτης να αισθανθεί ότι έχει ξεμπερδέψει με όλα αυτά τα προβλήματα.

Η κατάληξη είναι ότι χωρίς διαγραφές και ελάφρυνση των πολιτών από όλες αυτές τις υποχρεώσεις, η οικονομία και η χώρα δεν θα δει χαΐρι. Απαιτούνται ριζοσπαστικές λύσεις, που ήδη υπάρχουν και λειτουργούν σε άλλες χώρες. Δεν χρειάζεται να ανακαλύψουμε ξανά τον τροχό. Δεν μιλάμε για την συγκάλυψη απατεώνων, αλλά ένα σύστημα που θα δίνει δεύτερη ευκαιρία.

Το κράτος έκανε το πρώτο βήμα με την αποποινικοποίηση για χρέη προς το κράτος. Χρειάζονται επιπλέον μέτρα, μεταξύ άλλων το κράτος και η ίδια η αγορά να αποφασίσει μετά από πόσο χρονικό διάστημα θα παραιτηθεί από αυτές τις απαιτήσεις.

Όσον αφορά για τις ζημιές, είναι δεδομένες, είτε τις διαγράψουμε σαν απαιτήσεις είτε όχι.

#Πηγή:

Άρχισε το μεγάλο νομικό ξεδίπλωμα ; | Του Γιώργου Καισάριου
www.capital.gr/jArticle.asp?id=2118883

29 Σεπτεμβρίου 2014

#