Ευρωπαϊκή Ημέρα Μνήμης για τα Θύματα του Σταλινισμού και του Ναζισμού

Η 23η Αυγούστου καθιερώθηκε το 2009 ως Ευρωπαϊκή Ημέρα Μνήμης για τα Θύματα του Σταλινισμού και του Ναζισμού (γνωστή και ως Διεθνής Ημέρα της Μαύρης Κορδέλας), με απόφαση του Ευρωκοινοβουλίου, για να τιμηθεί η μνήμη των θυμάτων των ολοκληρωτικών και αυταρχικών καθεστώτων και ιδιαίτερα του Σταλινισμού και του Ναζισμού.

Επιλέχθηκε η συγκεκριμένη ημερομηνία, επειδή σχετίζεται με δύο γεγονότα:

#

#

Το πρώτο συνέβη το 1939, όταν η Σοβιετική Ένωση και η Ναζιστική Γερμανία υπέγραψαν το σύμφωνο μη επίθεσης, γνωστό και ως Σύμφωνο Ρίμπεντροπ - Μολότοφ (από τα επίθετα των υπουργών εξωτερικών των δύο χωρών), με μεγάλο θύμα την Πολωνία. Σε ένα από τα μυστικά πρωτόκολλα της συμφωνίας, η Πολωνία διαμοιραζόταν ανάμεσα στην κομμουνιστική Σοβιετική Ένωση και τη ναζιστική Γερμανία.

Το δεύτερο έλαβε χώρα το 1989 στις βαλτικές χώρες, όταν δύο εκατομμύρια άνθρωποι από την Εσθονία, τη Λετονία και τη Λιθουανία στάθηκαν πιασμένοι χέρι - χέρι στο δρόμο από το Βίλνιους ως το Ταλίν, σχηματίζοντας μία ανθρώπινη αλυσίδα, ζητώντας απόσχιση των κρατών τους από τη Σοβιετική Ένωση (Επανάσταση του Τραγουδιού). Την ίδια μέρα εκδηλώσεις συμπαράστασης έγιναν σε 40 πόλεις του δυτικού κόσμου. Πολλοί από τους διαδηλωτές φορούσαν μαύρες κορδέλες σε ένδειξη “πένθους” για τα θύματα του Κομμουνισμού και του Ναζισμού.

#Πηγή:

Ευρωπαϊκή Ημέρα Μνήμης για τα Θύματα του Σταλινισμού και του Ναζισμού

http://www.sansimera.gr/worldays/300

23.08.2015
#

Κατάληψη ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ στον ΔΣΑ - θα εξέταζε τη νομιμότητα του δημοψηφίσματος

Πρόεδρος ΔΣΑ: «Δεν χαρακτηρίζεται από ιδιαίτερη σαφήνεια και ευκρίνεια των ερωτημάτων το ψηφοδέλτιο του δημοψηφίσματος. Ο πολίτης θα πρέπει να γνωρίζει το διακύβευμα της κάλπης. Λάβαμε σειρά φωτοτυπημένων εγγράφων χωρίς σφραγίδες και υπογραφές».

Σε κατάληψη στο Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών προχώρησαν 50 περίπου δικηγόροι, προσκείμενοι σε ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Η ομάδα διέκοψε τη συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου του ΔΣΑ, όπου επρόκειτο να εξετάσει τις προϋποθέσεις νομιμότητας του δημοψηφίσματος.

«Δεν χαρακτηρίζεται από ιδιαίτερη σαφήνεια και ευκρίνεια των ερωτημάτων το ψηφοδέλτιο του δημοψηφίσματος. Ο πολίτης θα πρέπει να γνωρίζει το διακύβευμα της κάλπης. Λάβαμε από το υπουργείο Εσωτερικών σειρά φωτοτυπημένων εγγράφων χωρίς σφραγίδες και υπογραφές» τόνισε στον ΣΚΑΪ ο πρόεδρος του ΔΣΑ Βασίλης Αλεξανδρής.

«Δεν μπορέσαμε να έχουμε σήμερα έναν ήρεμο, εποικοδομητικό και νηφάλιο διάλογο» πρόσθεσε.

Υπενθυμίζεται ότι τη Δευτέρα η συντονιστική επιτροπή των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος, δια μέσω του κ. Αλεξανδρή, απέστειλε στον υπουργό Εσωτερικών επιστολή με την οποία ζητούσε να τους αποσταλεί επικυρωμένο αντίγραφο της πρότασης των θεσμών, επί της οποίας καλούνται οι Έλληνες πολίτες να τοποθετηθούν στη διαδικασία του δημοψηφίσματος της ερχόμενης Κυριακής.

Επειδή, το υπουργείο δεν απάντησε, επρόκειτο να τεθεί το θέμα στο ΔΣ στη σημερινή συνεδρίασή του.

Από την πλευρά τους, οι 50 περίπου δικηγόροι ζητούν από το ΔΣ να μην ασχοληθεί με το ζήτημα του δημοψηφίσματος γιατί:

-Οι μνημονιακές δεσμεύσεις περιλαμβάνουν αλλαγή του ισχύοντα κώδικα πολιτικής δικονομίας κάτι που οι δικηγόροι έχουν καταψηφίσει με ψήφισμά τους.

-Δεν μπορεί να αποφασίσει το ΔΣ για την αντισυνταγματικότητα ή μη του δημοψηφίσματος καθώς η όποια απόφαση θα επηρεάσει τη λαϊκή βούληση αλλά και οι ίδιοι οι δικηγόροι θα είναι δικαστικοί αντιπρόσωποι στο δημοψήφισμα της Κυριακής.

#Πηγή:

Κατάληψη ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ στον ΔΣΑ - θα εξέταζε τη νομιμότητα του δημοψηφίσματος

http://www.skai.gr/news/greece/article/284711/katalipsi-sto-dikigoriko-sullogo-athinon/

Follow us: @skaigr on Twitter | skaigr on Facebook

30/06/2015
#

Λαπαβίτσας: Να πάμε σε δραχμή και δελτίο στα τρόφιμα

ΕΧΟΥΝ ΧΑΣΕΙ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΣΤΟΝ ΣΥΡΙΖΑ

Επαναφέρει ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Κώστας Λαπαβίτσας την άποψη περί αποχώρησης της Ελλάδας από το ευρώ, υποστηρίζοντας ότι αυτή πρέπει να γίνει σε συμφωνία με τους εταίρους.

Σε συνέντευξή του  στο αμερικανικό περιοδικό Jacobin ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ τονίζει οτι η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ έιναι η πιο συμφέρουσα επιλογή.

#

#

«Η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να επιβάλει το συντομότερο δυνατόν ελέγχους στην κίνηση κεφαλαίων και θα πρέπει να υποβάλει αμέσως σε ελέγχους τις τράπεζες. Είναι αυτονόητο. Θα πρέπει να κάνουμε ό,τι έκανε η ΕΕ στο θέμα της Κύπρου. Τώρα, πόσο καιρό αυτοί οι έλεγχοι θα διαρκέσουν και τι μορφή θα πάρουν θα είναι ένα θέμα με το πώς εξελίσσεται η κατάσταση. Θα διαρκέσει για ένα σημαντικό χρονικό διάστημα. Και κάποια μορφή των ελέγχων κεφαλαίου θα παραμείνει ασφαλώς, όπως θα έπρεπε. Αυτό θα δημιουργήσει μια σειρά από νομικά ζητήματα - θα χρειαστούμε έναν στρατό από δικηγόρους. Τα συμβόλαια σε ξένο νόμισμα θα είναι προβληματικά», αναφέρει ο κ. Λαπαβίτσας και συμπληρώνει: «Εχουμε τέσσερις μήνες. Σε αυτούς τους τέσσερις μήνες θα μπορούμε να πάρουμε όλα τα είδη δράσης για να προετοιμαστούμε».

Στην ερώτηση αν αν αναφέρεται σε δελτίο απάντησε: «Ναι, μιλάμε για μια διαδικασία με δελτίο. Αφήστε με να σας πω μερικά πράγματα. Η Ελλάδα είναι στη μέση μιας ανθρωπιστικής κρίσης. Υπάρχει ήδη δελτίο στη χώρα, μόνο που περνάει μέσα από το πορτοφόλι. Μεγάλα τμήματα του πληθυσμού δεν έχουν αρκετά χρήματα για να φάνε, υπάρχουν εκείνοι που στηρίζονται σε φυλλάδια και στα λεγόμενα κοινωνικά παντoπωλεία, με άλλα λόγια μέρη όπου τα τρόφιμα είναι διαθέσιμα σε χαμηλές τιμές και ούτω καθεξής. Ναι, αυτά είναι μηχανισμοί με δελτία, που υπάρχουν ήδη».

Ο βουλευτής ανάφερε πως σε περίπτωση Grexit η Ελλάδα θα χρειαστεί κάθε βοήθεια. Πιο συγκεκριμένα, είπε: «Το επόμενο δύσκολο και άβολο πράγμα είναι να αντιμετωπίσουμε συγκεκριμένες αγορές και τον αντίκτυπο της εξόδου σε αυτές. Υπάρχουν τρία κλειδιά: ενέργεια, το οποίο ουσιαστικά σημαίνει πετρέλαιο, τρόφιμα και φάρμακα. Θα πρέπει να συνεργαστούμε με άλλες δυνάμεις και να φτιάξουμε νέες συμμαχίες. Η Ρωσία, η Κίνα και το Ιράν είναι χώρες που θα μπορούσαν να μας βοηθήσουν. Είναι κρίσιμες αυτές οι συμμαχίες. Και υπάρχει λόγος να περιμένουμε καλές απαντήσεις από αυτές τις δυνάμεις. Εάν φέρουν την Ελλάδα σε αυτό το μονοπάτι»», κατέληξε.

#Πηγή:
Λαπαβίτσας: Να πάμε σε δραχμή και δελτίο στα τρόφιμα
http://www.iefimerida.gr/news/212289/lapavitsas-na-pame-se-drahmi-kai-deltio-sta-trofima
17.06.2015
#

Αποψη: Θα ξανανοίξουν οι τράπεζες; | ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΛΛΙΤΣΗΣ

Ας δούμε τα πραγματικά δεδομένα. Τα πραγματικά δεδομένα είναι ότι οι ελληνικές τράπεζες έχουν στα ταμεία τους, στη διάθεσή τους 3,5 δισ. ευρώ περίπου, ήτοι περίπου 1,5 δισ. ευρώ με μορφή ρευστού χρήματος και περίπου άλλα 2 δισ. ευρώ σε λογιστική μορφή. Αυτά είναι όλα τα λεφτά που διαθέτουν.

Μέχρι πότε φτάνουν αυτά τα λεφτά; Εφόσον οι αναλήψεις γίνονται μόνο μέσω των ΑΤΜs, οι τραπεζίτες υπολογίζουν ότι τα λεφτά θα τελειώσουν περί τα τέλη της εβδομάδας. Τότε θα στεγνώσουν όλες οι τράπεζες.

Και μετά, τι θα γίνει; Υπάρχουν δύο ενδεχόμενες εξελίξεις, δύο πραγματικά σενάρια.

Το ένα είναι το πολύ κακό σενάριο:

Σύμφωνα με αυτό, αν δεν υπάρξει συμφωνία με τους εταίρους μας ώστε να μας δοθεί η δυνατότητα να βρεθούμε σε πρόγραμμα μετά την Τρίτη, από την Τετάρτη 1.7. 2015, ώστε να επιτραπεί στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να δώσει στις ελληνικές τράπεζες  επιπλέον ρευστότητα, τότε την ερχόμενη εβδομάδα (πιθανόν από την προσεχή Δευτέρα) οι τράπεζες δεν θα έχουν καθόλου λεφτά, θα έχουν μείνει στεγνές από ρευστότητα. Δεν θα μπορούν να δώσουν ούτε 60 ούτε 50 ούτε 10 ευρώ. Διότι, απλά, δεν θα έχουν.

Σε αυτήν την περίπτωση, οι ελληνικές τράπεζες θα παραμείνουν κλειστές όχι μόνο επί πέντε εργάσιμες ημέρες, μέχρι την επόμενη Τρίτη, αλλά επ’ αόριστο. Με δυο λόγια, οι ελληνικές τράπεζες δεν θα ανοίξουν. Και όσα δραματικά συμβαίνουν αυτές τις ημέρες θα αποδειχτούν μόνο το πρελούδιο σε μια εξαιρετικά περισσότερο επώδυνη περιπέτεια, με βαθύτερη ύφεση και όσα τη συνοδεύσουν σε επίπεδο δημοκρατικών θεσμών και άλλων περιπετειών.

Το άλλο είναι το λιγότερο κακό, αλλά πολύ δύσκολο,  σενάριο:

Ας υποτεθεί ότι το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος θα είναι ένα ισχυρό «ναι» στην παραμονή της χώρας στην Ευρώπη κι έτσι θα αναγεννηθεί ένα θετικό κλίμα, που θα διευκολύνει την επανέναρξη των  διαπραγματεύσεων. Το πρόβλημα θα φύγει από το τραπέζι; Δυστυχώς, όχι.

Θα συνεχίσει να υπάρχει πρόβλημα ρευστότητας και μάλιστα αυτό το πρόβλημα θα καθίσταται πιο πιεστικό τις επόμενες μέρες, μέχρι το τελευταίο 10ήμερα του Ιουλίου. Και θα γίνεται πιο πιεστικό μετά τη μεθεπόμενη Τρίτη (κι αν ανοίξουν οι τράπεζες…) ακόμα και στη περίπτωση της καλής εξέλιξης των σχέσεων με τους εταίρους μας, διότι η ζημιά που ήδη έχει γίνει δεν διορθώνεται ούτε εύκολα ούτε γρήγορα, με το πάτημα ενός κουμπιού. Θα πάρει χρόνο.

Βέβαια, σε αυτή την περίπτωση, παρά τις μεγάλες δυσκολίες, θα υπάρχει η δυνατότητα αποκατάστασης της ζημιάς. Ενώ στη πρώτη περίπτωση, της μη συμφωνίας, το στέγνωμα των τραπεζών από ρευστό, θα το διαδεχθεί η διάλυση του τραπεζικού συστήματος. Το λουκέτο σε κάποια τράπεζα, θα είναι θέμα λίγων ημερών. Αυτή είναι η αλήθεια. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να την κρύβει και να κρύβεται.

#Πηγή:

Άποψη: Θα ξανανοίξουν οι τράπεζες; | ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΛΛΙΤΣΗΣ
http://www.kathimerini.gr/821441/article/oikonomia/die8nhs-oikonomia/apoyh-8a-3ananoi3oyn-oi-trapezes

29.06.2015
#

Πότε και γιατί έγιναν δημοψηφίσματα στην Ελλάδα

Επτά δημοψηφίσματα έχουν διεξαχθεί στην Ελλάδα από τη σύσταση του νεοελληνικού κράτους το 1831 και όλα τον 20ο αιώνα μέσα σε διάστημα 54 ετών. Από τα επτά δημοψηφίσματα στις έξι περιπτώσεις το ερώτημα να σχετίζεται με το πολίτευμα (βασιλευόμενη ή αβασίλευτη δημοκρατία) και σε μία για την έγκριση συντάγματος. Τρία από τα επτά δημοψηφίσματα διενεργήθηκαν από δικτατορικά καθεστώτα.
 

#

#

Μια από τις κορυφαίες στιγμές της Mεταπολίτευσης

ήταν το δημοψήφισμα του1974 για την κατάργηση της μοναρχίας

#

Συγκεκριμένα:

• 1920: Λίγο μετά τηυ νίκη στις βουλευτικές εκλογές, όπου έχασε ο Ελευθέριος Βενιζέλος εν μέσω της μικρασιατικής εκστρατείας, η νέα κυβέρνηση υπό τον Δημήτριο Ράλλη προκηρύσσει δημοψήφισμα για τις 5 Δεκεμβρίου με ερώτημα την επιστροφή του βασιλιά Κωνσταντίνου του Α'. Στο δημοψήφισμα δεν συμμετέχουν οι Φιλελεύθεροι. Η επάνοδος του εξόριστου βασιλιά εγκρίνεται με 99%.
  Το αποτέλεσμα ενοχλεί τις συμμαχικές δυνάμεις: οι σύμμαχοι παύουν να υποστηρίζουν την Ελλάδα προσφέροντας την υποστήριξή τους προς την Τουρκία. Η αλλαγή της στάσης των συμμάχων θεωρείται ένας από τους παράγοντες που συνέλαβαν καθοριστικά στη μικρασιατική καταστροφή.
• 1924: Η Δ' Συντακτική Εθνοσυνέλευση προκηρύσσει δημοψήφισμα για τις 13 Απριλίου με ερώτημα την κατάργηση της μοναρχίας. Η διαδικασία οργανώνεται από την κυβέρνηση Παπαναστασίου. Υπέρ της αβασίλευτης δημοκρατίας ψηφίζει το 69,95% των ψηφοφόρων και κατά το 30,05%. Την 1η Μαΐου της ίδιας χρονιάς ορκίζεται πρόεδρος της Δημοκρατίας ο Παύλος Κουντουριώτης.
• 1935: Προκηρύχθηκε από το διδακτορικό καθεστώς του Γεωργίου Κονδύλη κι έμεινε στην ιστορία ως "νόθο δημοψήφισμα". Το ερώτημα ήταν η κατάργηση της αβασίλευτης δημοκρατίας. Σύμφωνα με το επίσημο αποτέλεσμα, υπέρ της βασιλευόμενης δημοκρατίας ψήφισε το 97,88% των ψηφοφόρων, ενώ το "όχι" απέσπασε μόλις το 2,12%.
• 1946: Η κυβέρνηση Κωνσταντίνου Τσαλδάρη προκηρύσσει δημοψήφισμα για την 1η Σεπτεμβρίου. Οι επιλογές ήταν τρεις: υπέρ ή κατά της επανόδου του βασιλιά και υπέρ της αβασίλευτης Δημοκρατίας. Υπέρ της επανόδου του βασιλιά Γεωργίου Β' ψήφισε το 69%, κατά το 20% και υπέρ της αβασίλευτης Δημοκρατίας το 11%.
• 1968: Η χούντα των συνταγματαρχών διενεργεί δημοψήφισμα στις 29 Σεπτεμβρίου για σχέδιο συντάγματος που είχε εκπονήσει η ίδια. Στο δημοψήφισμα - παρωδία το "ναι" αποσπά ποσοστό 92,21% και το "όχι" το 7,79%. Στη διαδικασία δεν είχαν δικαίωμα συμμετοχής οι πολιτικοί κρατούμενοι που είχαν συλληφθεί ή εκτοπιστεί μετά το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου.
• 1973: Το δεύτερο δημοψήφισμα - παρωδία της απριλιανής δικτατορίας πραγματοποιήθηκε στις 29 Ιουλίου εκείνου του έτους. Τα ερωτήματα σχετίζονταν με την έγκριση μεταρρύθμισης του συντάγματος του 1968, την εκλογή προέδρου (Γεώργιος Παπαδόπουλος) και αντιπροέδρου (Οδυσσέας Αγγελής) της Δημοκρατίας για θητεία οκτώ ετών και την κατάργηση της μοναρχίας. Υπέρ ψήφισε το 78,43% και κατά το 21,57%.
• 1974: Μετά την πτώση της δικτατορίας, η κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή διενεργεί στις 8 Δεκεμβρίου δημοψήφισμα με ερώτημα τη μορφή του πολιτεύματος. Το δημοψήφισμα διενεργήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου. Το 69,2% των ψηφοφόρων ψηφίζει κατά της βασιλευόμενης δημοκρατίας και κατά το 30,82%.

#Πηγή:

Πότε και γιατί έγιναν δημοψηφίσματα στην Ελλάδα
http://news.in.gr/features/article/?aid=1500008224

27/06/2015
#

8 λόγοι που βρίσκω τον ΣΥΡΙΖΑ πιο επικίνδυνο απ’ την ανάμειξη χαπιών και αλκοόλ

Τελεί υπό καθεστώς πλήρους ιδεολογικής σύγχυσης, φιλοξενώντας στους κόλπους του ένα ανομοιογενές κράμα άσχετων μεταξύ τους στελεχών, που αποσυντονίζουν την πολιτική του πυξίδα και θολώνουν τον γενικότερο προσανατολισμό του. Ναι, όλα τα κόμματα αποτελούνται πάνω-κάτω από ανθρώπους διαφορετικής μορφωτικής, κοινωνικής και ηθικής κλάσης, αλλά όταν μια παράταξη χτίζει την οντότητά της πάνω στην καθαρότητα της ταυτότητάς της και τη διαύγεια των στόχων της, για να δεχτεί στο σώμα της ακροδεξιούς τυχοδιώκτες λίγο πριν στεφθεί πρώτη δύναμη, δεν εμπνέει καμία εμπιστοσύνη. Είναι διαφορετικό να στοχεύεις στη δημιουργική πολυφωνία με εκλεκτικούς όρους, απ’ το να δίνεις άσυλο σε κατατρεγμένους πασόκους και τη Ραχήλ Μακρή για να διευρύνεις την εκλογική σου βάση.

Γιατί τυποποιεί κατά το δοκούν την έννοια της επαναστατικότητας, εμπορευματοποιεί αδίστακτα την πράξη της επανάστασης, και τις πουλάει και τις δύο κοψοχρονιά σε ένα ευάλωτο κοινό, που έχει ανάγκη από εκτόνωση. Χειραγωγεί το υστερικό πλήθος σε μια κρίσιμη ιστορική συγκυρία και φέρεται σαν ανεύθυνος πρόεδρος δεκαπενταμελούς που κηρύσσει κατάληψη με πομπώδη αιτήματα, αλλά στην πραγματικότητα θέλει απλώς να γίνει αρεστός στη μάζα των μαθητών, που ψοφάει για λίγη λούφα.

Γιατί ξεπουλάει ανενδοίαστα το ήθος που υποτίθεται ότι πρεσβεύει από καταβολής του, συναγελαζόμενος με παπάδες, εκκλησίες, εικόνες, εφοπλιστές και ακροδεξιούς, παλινωδεί σε βαθμό οικτρής αστειότητας σε ό,τι έχει να κάνει με τις υποσχέσεις του, και περιφρονεί τα ανθρώπινα δικαιώματα θεωρώντας τα ήσσονος σημασίας (αλλά χρησιμοποιώντας τα ψηφοθηρικά όταν προκύπτει ανάγκη -βλέπε lgbtq rights).

Γιατί διακηρύσσει ανέξοδα αυτό ακριβώς που ο κόσμος θέλει να ακούσει, χωρίς να παράσχει καμία εγγύηση για το πώς θα πραγματοποιήσει όσα τάζει. Διαμορφώνει την ατζέντα του βάσει της δημοφιλέστερης κοινωνικής ονειροπόλησης (πότε είναι η ακύρωση δανειακών συμβάσεων, πότε η κατάργηση φόρων), συσπειρώνοντας γύρω του ενα ανερμάτιστο πλήθος που θα ψήφιζε με την ίδια ευκολία και Χρυσή Αυγή, αρκεί αυτή να το ικανοποιούσε εξίσου βολικά σε πρακτικό επίπεδο.

Από πλευράς πολιτικής ωριμότητας, βρίσκεται σε στάδιο φοιτητικού συνδικαλισμού γιατί δεν έχει κυβερνήσει ποτέ του, και άρα έχει την ευχέρεια ακόμη να ασκεί πολιτική ευσεβών πόθων. Αγνοεί ότι η κυριολεκτική (και όχι φαντασιακή) πολιτική έχει κόστος, κι επειδή δεν χρειάστηκε ποτέ να το αναλάβει, κάνει σα να μην υπάρχει, χαϊδεύοντας τα αυτιά του κόσμου. Έτσι, ευαγγελίζεται με περισσή άνεση μια ιδεατή και πέρα για πέρα ουτοπική εκδοχή του μέλλοντος, κατακρίνοντας όποιον δεν τη συμμερίζεται, λες και όσοι την αντιμετωπίζουν σκεπτικιστικά είναι απάνθρωπα κτήνη και όχι απλοί ρεαλιστές.

Γιατί προσπαθεί να εξευμενίσει το εκλογικό σώμα συντηρώντας τις παθογένειες απ’ τις οποίες το τελευταίο πρέπει αλλά δεν θέλει να απεξαρτηθεί (π.χ κρατισμός, απυρόβλητο δημοσιοϋπαλληλίκι).

Ουσιαστικά, δηλαδή, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν εγκυμονεί την αλλαγή για την οποία τόσο πολύ του αρέσει να (δια)φημίζεται, αλλά την προσδοκία και πρόθεση επαναφοράς ενός πρώιμου πασοκικού καθεστώτος.

Αποβλέπει στο κοινωνικοπολιτικό εκείνο flashback που θα του επιτρέψει να μεταμορφωθεί σε αρχέγονο ΠΑΣΟΚ ώστε να επαναληφθεί η ιστορία, με διαφορετικούς νικητές αυτή τη φορά.

Γιατί ιδεολογικοποιεί και ξεπλένει τον παραλογισμό, βάζοντας ό,τι τον συμφέρει κάτω απ’ την ομπρέλα της σεπτής αριστεροσύνης του. Θεωρεί πως τα φρονήματα που ισχυρίζεται ότι τον διέπουν, καθαγιάζουν κάθε του πράξη και αντίληψη λες και αποτελούν από μόνα τους τεκμήριο ηθικής αγνότητας και υπεροχής. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν χρειάζεται να αποδείξει την ακρίβεια όσων λέει, φέρει αυτοδικαίως το κύρος του δόγματός του. Δεν μαζεύουν, άλλωστε, με τον ίδιο τρόπο τα σκουπίδια οι αριστεροί και οι δεξιοί, in the words of the famous.

#Πηγή:

8 λόγοι που βρίσκω τον ΣΥΡΙΖΑ πιο επικίνδυνο απ’ την ανάμειξη χαπιών και αλκοόλ
http://thecurlysue.com/2015/01/16/8-logoi-pou-vrisko-ton-syriza-epikindyno/

Ιανουάριος 2015
#

Κι όμως είχε δίκιο ο Huntington ! | Νίκος Δήμου

Τα πρόσφατα γεγονότα στην Ουκρανία μου θύμισαν το βιβλίο του Samuel Huntington: «Η σύγκρουση των πολιτισμών και ο ανασχηματισμός της παγκόσμιας τάξης». Ξεκίνησε σαν άρθρο στο περιοδικό Foreign Affairs το 1993 και μετά επεκτάθηκε σε βιβλίο. Εκεί ο Χάντιγκτον, απαντώντας στο διάσημο βιβλίο του Φράνσις Φουκουγιάμα «Το Τέλος της Ιστορίας», ισχυριζόταν πως οι λόγοι σύγκρουσης και ρήξης δεν έχουν εκλείψει με την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού (αυτή ήταν η θέση του Φουκουγιάμα που ονειρευόταν μία αιώνια ειρήνη). Αντίθετα, έλεγε ο Χαντινγκτον, οι αντιθέσεις τώρα έχουν εστιαστεί στις πολιτισμικές διαφορές.

#

#

Κατά τον Χάντιγκτον υπάρχουν στην Γή εννέα πολιτισμοί με βασικές αντιθέσεις μεταξύ τους:
* Δυτικός,
* Ορθόδοξος,
* Ισλαμικός,
* Αφρικανικός,
* Λατινο-αμερικανικός,
* Σινικός,
* Ινδουιστικός,
* Βουδιστικός και
* Ιαπωνικός.

Η συνύπαρξή τους είναι δύσκολη, αν όχι ασυμβίβαστη.

Εμάς μας ενδιαφέρουν οι δύο πρώτοι: Δυτικός και ορθόδοξος. Δείτε τι έγραφε στο αρχικό του άρθρο (μεταφράζω από το περιοδικό) και θα καταλάβετε όχι μόνο τι συμβαίνει σήμερα στην Ουκρανία, αλλά και τι συνέβη την δεκαετία του 90 στην Γιουγκοσλαβία – και τι στην Ελλάδα τα τελευταία 190 χρόνια…

«Η πιο σημαντική διαχωριστική γραμμή στην Ευρώπη, όπως πρότεινε ο Ουίλιαμ Ουώλας, πρέπει να είναι το όριο της Δυτικής Χριστιανοσύνης στο έτος 1500. Η γραμμή ακολουθεί τα σημερινά σύνορα ανάμεσα Φινλανδία και Ρωσία, και μεταξύ των Βαλτικών χωρών και της Ρωσίας, κόβει στην μέση την Λευκορωσία και την Ουκρανία, διαχωρίζοντας την δυτική καθολική Ουκρανία από την ανατολική ορθόδοξη, στρίβει δυτικά χωρίζοντας την Τρανσυλβανία από την υπόλοιπη Ρουμανία και μετά κινείται μέσα στην Γιουγκοσλαβία επάνω στα σύνορα που χωρίζουν την Κροατία και την Σλοβενία από την υπόλοιπη Γιουγκοσλαβία. Στα Βαλκάνια, αυτή η γραμμή φυσικά συμπίπτει με τα ιστορικά σύνορα μεταξύ της αυτοκρατορίας των Αψβούργων και της Οθωμανικής. Οι λαοί βόρεια και δυτικά από αυτή τη γραμμή είναι προτεστάντες ή καθολικοί. Έχουν συμμετάσχει στις κοινές εμπειρίες της Ευρωπαϊκής ιστορίας – φεουδαρχία, Αναγέννηση, Μεταρρύθμιση, Διαφωτισμός, βιομηχανική επανάσταση. Οικονομικά στέκονται καλύτερα από τους λαούς στα ανατολικά και τώρα προσβλέπουν σε μία κοινή ευρωπαϊκή οικονομία και στην παγίωση δημοκρατικών πολιτικών συστημάτων. Οι λαοί ανατολικά και νότια από αυτή τη διαχωριστική γραμμή είναι Ορθόδοξοι ή Μουσουλμάνοι. Ιστορικά ανήκαν στην Οθωμανική η Τσαρική αυτοκρατορία και μόνο επιπόλαια τους άγγιξαν τα διαμορφωτικά κινήματα στην υπόλοιπη Ευρώπη. Είναι γενικά λιγότερο αναπτυγμένοι οικονομικά. Και πιο δύσκολα μπορούν να αναπτύξουν προχωρημένα δημοκρατικά πολιτικά συστήματα». (FOREIGN AFFAIRS Vol. 72 No. 3 (1993), p.30).

Τότε είχαν στραφεί πολλοί εναντίον του Χάντιγκτον και στην Ελλάδα. Είχα γράψει πριν 13 χρόνια στο Ειρωνικό Λεξικό:

«Χάντινγκτον (Samuel P. Huntington): Θρασύτατος Αμερικανός ο οποίος τόλμησε να υποστηρίξει πως, πολιτιστικά, δεν ανήκουμε στη Δύση. Η θέση του ενόχλησε περισσότερο τους κορυφαίους αντιδυτικούς στοχαστές μας. Οι οποίοι φρονούν ότι βεβαίως δεν ανήκουμε στην Δύση, αλλά επειδή το θέλουμε εμείς και όχι επειδή θα μας το πει ο πρώτος τυχαίος Αμερικανός!».

Κακά τα ψέματα όμως – ο άνθρωπος αυτός, που πέθανε το 2008, αποδείχθηκε και σωστός αναλυτής και καλός προφήτης…

#Πηγή:

Κι όμως είχε δίκιο ο Huntington ! | Νίκος Δήμου

http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.article&id=32095

28.02.2014
#

« Συμφωνία άμεσα ! » | Κοινή Δήλωση Πανεπιστημιακών Προσωπικοτήτων

«Φτάσαμε στο τέλος της πολύμηνης διαπραγμάτευσης με ασφυκτική έλλειψη ρευστότητας στο κράτος και στον ιδιωτικό τομέα και με τεράστια αβεβαιότητα. Εάν δεν γίνει άμεσα συμφωνία με τους Ευρωπαίους εταίρους, η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει μέσα στο ευρώ ή έξω από το ευρώ...

#

#

...Η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ θα ήταν ολική καταστροφή, με κατάρρευση των τραπεζών από αθρόες αναλήψεις, μεγάλο πληθωρισμό, τεραστία μείωση της αγοραστικής δύναμης των Ελλήνων, ελλείψεις σε βασικά αγαθά και περιθωριοποίηση της χώρας.

Αλλά και μια χρεοκοπία μέσα στο ευρώ θα οδηγούσε γρήγορα στην έξοδο από αυτό.
Θα ήταν εξαιρετικά δύσκολη να τη διαχειριστεί οποιαδήποτε ελληνική κυβέρνηση.

Θα χρειαζόταν τεράστια υποστήριξη από την ΕΚΤ, που δεν θα την είχε.

Μέσα σε λίγο χρόνο, η ελληνική κυβέρνηση, εθελοντικά ή κάτω από πίεση, θα πήγαινε στη νέα δραχμή.

Ετσι και οι δύο τύποι χρεοκοπίας (μέσα και έξω από το ευρώ) οδηγούν στην ολική καταστροφή της νέας δραχμής.

Η συμφωνία της τελευταίας στιγμής θα είναι μέτρια και χωρίς τις απαιτούμενες διαρθρωτικές αλλαγές. Αλλά θα είναι κατά πολύ υπέρτερη σε σύγκριση με το χάος της  χρεοκοπίας και της δραχμής. Η ελληνική  κυβέρνηση  πρέπει  να την υπογράψει άμεσα!».

•Μάριος Αγγελέτος, ΜΙΤ
• Κώστας Αζαριάδης, Washington University in St. Louis
• Δημήτρης Βαγιανός, London School of Economics
• Χάρης Ντέλλας, Universitat Bern
• Γιάννης Ιωαννίδης, Tufts University
• Γιώργος Κωνσταντινίδης, University of Chicago
• Κώστας Μεγήρ, Yale University
• Νίκος Οικονομίδης, New York University
• Στυλιανός Περράκης, Concordia University
• Μανόλης Πετράκης, Πανεπιστήμιο Κρήτης
• Χριστόφορος Πισσαρίδης, Νομπέλ Οικονομίας, London School of Economics και Πανεπιστήμιο Κύπρου
• Θανάσης Στέγγος, University of Guelph
• Μιχάλης Χαλιάσσος, Goethe University Frankfurt

#Πηγή:

« Συμφωνία άμεσα ! » | Κοινή Δήλωση Πανεπιστημιακών Προσωπικοτήτων
http://www.kathimerini.gr/819339/article/epikairothta/politikh/symfwnia-amesa

14.06.2015
#

Σε ποια χώρα ένα καρβέλι ψωμί κοστίζει 35 τετράκις εκατ. δολάρια; [ΦΩΤΟ]

«Η φτώχεια τρώει τον παρά», λέει ο θυμόσοφος λαός και φαίνεται πως η παροιμία αυτή ταιριάζει απόλυτα στην οικονομική κατάσταση της Ζιμπάμπουε, όπου οι πολίτες της αφρικανικής αυτής χώρας καλούνται πλέον να ανταλλάσσουν τετράκις εκατομμύρια τοπικά δολάρια για μόλις 1 δολάριο Ηνωμένων Πολιτειών.

#

#

Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Times of India, ο πρόεδρος της χώρας Ρόμπερτ Μουγκάμπε αποφάσισε την απόσυρση του εθνικού νομίσματος (δολάριο Ζιμπάμπουε) και την αντικατάστασή του με άλλα νομίσματα, όπως το δολάριο των ΗΠΑ.

Όπως επισημαίνει η ίδια πηγή, είναι χαρακτηριστική η εικόνα των κατοίκων στην πρωτεύουσα Χαράρε, οι οποίοι μεταφέρουν σε πλαστικές σακούλες τεράστιους όγκους χαρτονομισμάτων, για να αγοράσουν μετά βίας ένα καρβέλι ψωμί κι ένα μπουκάλι γάλα, τα οποία δεν κοστίζουν παραπάνω από δύο δολάρια ΗΠΑ.

#

#

#

#

Η οικονομία της Ζιμπάμπουε έχει καταρρεύσει από το 2008, με τον καλπάζοντα υπερπληθωρισμό να αγγίζει το «αστρονομικό» ποσοστό του 500.000.000.000% επί του ΑΕΠ.

#

#

#

#

Υπολογίζεται πως οι τιμές σε όλα τα προϊόντα αυξάνονται τουλάχιστον δύο φορές την ημέρα.

#

#

Ήδη ο πρόεδρος της Τράπεζας Αποθεμάτων της Ζιμπάμπουε Τζον Μαγκουντίγια ανακοίνωσε ότι όλοι οι κάτοικοι θα μπορούν να αποσύρουν από την ερχόμενη Δευτέρα στις τράπεζες τα χαρτονομίσματά τους και να τα ανταλλάσσουν είτε με νοτιοαφρικανικά ραντ είτε με δολάρια ΗΠΑ.

Ωστόσο, ο κόσμος μάλλον βλέπει διστακτικά αυτή την κίνηση και πολλοί είναι εκείνοι που άρχισαν να πουλούν δεσμίδες δολαρίων Ζιμπάμπουε ως σουβενίρ σε τουρίστες.

Άλλοι, πάλι, διαλέγουν να τα πετάξουν ακόμη και στα σκουπίδια, μιας κι η αξία τους είναι μηδαμινή.

#

#

Και πώς μπορεί, άλλωστε, να δει κανείς κάποιο κέρδος από το μέτρο αυτό, αφού κάποιος που θα επιστρέψει στην τράπεζα 175 τετράκις εκατομμύρια δολάρια Ζιμπάμπουε, θα λάβει ως αντάλλαγμα μόλις 5 δολάρια.

#Πηγή:

Σε ποια χώρα ένα καρβέλι ψωμί κοστίζει 35 τετράκις εκατ. δολάρια; [ΦΩΤΟ]
http://tvxs.gr/news/paraksena/zimpampoye-35-tetrakis-ekat-dolaria-gia-ligo-psomi-kai-ligo-gala-foto

12.06.2015
#

Τα όρια του κ. Γιάννη Μηλιού | ΠΑΣΧΟΣ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗΣ

Είναι δομικό στοιχείο στη σκέψη των κομμουνιστών η ανελευθερία και συνεπώς δεν πρέπει να προξενεί εντύπωση η απόφανση του κ. Γιάννη Μηλιού ότι «έπρεπε να είχε τεθεί όριο αναλήψεων από τα ΑΤΜ στα 300 ευρώ». Εκρινε δε -Κύριος οίδε πώς- ότι αυτό επαρκεί για το 95% των πολιτών.

Την επομένη ο κ. Μηλιός προσπάθησε να το συμμαζέψει με τη γνωστή συριζαίικη τακτική «παρερμηνεύτηκαν οι δηλώσεις μου», αλλά δεν μπορούσαμε να περιμένουμε τίποτε άλλο από έναν άνθρωπο που θαυμάζει την επανάσταση του Μάο με τα εκατομμύρια νεκρών. Απλώς πρέπει να θυμηθούμε την ανάλυση του Φρίντριχ Χάγεκ για τον «Δρόμο προς τη δουλεία». «Ο οικονομικός έλεγχος», έγραψε ο μεγάλος Αυστριακός διανοητής, «δεν είναι απλώς ο έλεγχος ενός τομέα της ανθρώπινης ζωής που μπορεί να χωριστεί από τους υπόλοιπους· είναι ο έλεγχος των μέσων για όλους τους σκοπούς μας. Και όποιος έχει τον αποκλειστικό έλεγχο των μέσων πρέπει επίσης να καθορίζει ποιοι σκοποί πρέπει να υπηρετούνται, ποιες αξίες πρέπει να θεωρούνται υψηλότερες και ποιες κατώτερες – εν ολίγοις τι πρέπει να πιστεύουν και να επιδιώκουν οι άνθρωποι. [...] Η οικονομική ελευθερία είναι το προαπαιτούμενο κάθε άλλης ελευθερίας».

Οι κομμουνιστές, όπως και οι φαιοί οπαδοί του ολοκληρωτισμού, ισχυρίζονται ότι περιορίζουν τις ελευθερίες των ατόμων «για το καλό τους». Εχουν εκείνη τη μεσσιανική ιδέα για τον εαυτό τους, ότι οι ίδιοι ξέρουν καλύτερα τι πρέπει να γίνει. Οταν αναλαμβάνουν την εξουσία, το επιβάλλουν· ξεκινώντας από τους περιορισμούς στις συναλλαγές και φτάνοντας -όπως έγινε πολλάκις στην Ιστορία- στις μαζικές δολοφονίες. Πώς το είπε ο κ. Μηλιός; Οτι «η επανάσταση παράγει δίκαιο» κι όποιον πάρει ο Χάρος; Δυστυχώς αυτό πιστεύει και ο κ. Μηλιός και -φευ!- πολλοί σύντροφοί του. Η ελευθερία των ατόμων είναι μεταβλητή. Η μόνη σταθερά είναι η μεγαλομανία τους ότι αυτοί θα φτιάξουν την κοινωνία «όπως πρέπει» και, εν ανάγκη, ας θυσιαστούν μερικοί.

Η ιστορική εμπειρία απέδειξε ότι η κοινωνία, επειδή είναι πολυδιάστατη, ποτέ δεν γίνεται «όπως πρέπει» και πάνε τζάμπα οι εκατόμβες ανθρώπων και ελευθεριών. Αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα για τους κομμουνιστές που τραγουδούν ότι ο κόσμος, αν δεν γίνει «κόκκινος», θα γίνει κόκκινος από αίμα. Οπως ψιλά γράμματα είναι το ιστορικό γεγονός ότι οι παρελθόντες σύντροφοι του κ. Μηλιού, επειδή δεν ήξεραν την τύφλα τους, έριξαν όλες τις αποτυχίες τους σε κάποια αόρατη «πέμπτη φάλαγγα», που παρά τις μαζικές εκκαθαρίσεις, τους διέφυγε.

#Πηγή:
Τα όρια του κ. Γιάννη Μηλιού | ΠΑΣΧΟΣ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗΣ
http://www.kathimerini.gr/818274/opinion/epikairothta/politikh/ta-oria-toy-k-giannh-mhlioy

06.06.2015
#

Αποψη: Ο «αντιδυτισμός» βλάπτει σοβαρά την ελληνική οικονομία | ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΤΟΦΩΛΟΣ

Ε​​ίναι μήνες πολλοί πλέον που η Ελλάδα αποδυναμώνεται στην ευρωπαϊκή πολιτική σκακιέρα και η ελληνική οικονομία αποσυναρμολογείται, σταθερά, με συνέπειες ανυπολόγιστες για τα εισοδήματα της κοινωνικής πλειοψηφίας και τις θέσεις απασχόλησης. Ο μηδενικός χρόνος και η αρνητική δυναμική που έχει αρχίσει να αναπτύσσεται πιέζουν αναπόφευκτα την ελληνική κυβέρνηση να πάρει επειγόντως τις γενναίες αποφάσεις που επιβάλλει η ευρωπαϊκή προοπτική και η οικονομική διάσωση της χώρας. Οι εξελίξεις είναι μονόδρομος.

Επειτα από ένα εξάμηνο και πλέον απραξίας, με την οικονομία κολλημένη στο τέλμα της πολιτικής, της αναποφασιστικότητας και της αβεβαιότητας, η ελληνική κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να κινήσει –και πιστεύουμε ότι θα κινήσει– τον τροχό της Ιστορίας. Διαφορετικά η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει και στην οικονομία θα γίνουν όλα σκόνη, μαζί με το σημερινό πολιτικό σκηνικό.

Διερωτάται λοιπόν κανείς, τις τελευταίες ιδίως ημέρες, προς τι όλη αυτή η αντιευρωπαϊκή προπαγάνδα και το αντιδυτικό μένος που διακατέχει και εκπέμπει ένα μεγάλο μέρος των στελεχών της κυβέρνησης και της κυβερνητικής πλειοψηφίας. Δεν υπάρχει χειρότερη υπονόμευση για το μέλλον του τόπου, την αξιοπιστία της χώρας, αλλά και την εικόνα της ίδιας της κυβέρνησης Τσίπρα στο φινάλε, αφού η συμφωνία με τους εταίρους (και δανειστές) θα υπογραφεί εκτός φοβερού απροόπτου και μάλιστα πολύ σύντομα. Η εμφάνιση της συμφωνίας σήμερα με τη μορφή ενός καταστροφικού τέρατος για την Ελλάδα σημαίνει ότι η αποδοχή της συμφωνίας αύριο ή μεθαύριο (ακόμη και με κάποιες υποχωρήσεις) θα ισοδυναμεί με μία βαριά πολιτική ήττα της κυβέρνησης και κυρίως του νέου πρωθυπουργού. Αυτό επιδιώκει η πλειοψηφία του ΣΥΡΙΖΑ ;

Είναι πραγματικά άξιον απορίας... Τόσο άγονος πολιτικός τακτικισμός ;

Το πολεμικό κλίμα κατά των Δυτικών εταίρων, κατά της Ευρωπαϊκής Ενωσης, των θεσμών και των συνομιλητών μας, από τους οποίους –για να μην τρελαθούμε!– ζητάμε και άλλα δανεικά κεφάλαια για να πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις, μοιραία θα το βρίσκουμε μπροστά μας για αρκετό ακόμη διάστημα και πρέπει να το αντιμετωπίσουμε, μεθοδικά και αποφασιστικά. Να το αντιμετωπίσουμε όχι μόνον ως πολιτικό σύστημα, αλλά και ως κοινωνία ανοικτή, που πιστεύει στη δύναμη του πολίτη και στη δυναμική της ελεύθερης οικονομίας, που πιστεύει στην υπεροχή της Δύσης (έναντι των κρατικών ανατολικών μοντέλων) ως στρατηγική γεωπολιτική επιλογή. Ο αντιδυτισμός, εξάλλου, εκτός του ότι υποσκάπτει τα θεμέλια μιας ανοικτής δημοκρατικής κοινωνίας, βλάπτει σοβαρά και απολύτως επικίνδυνα την ελληνική οικονομία. Η Ελλάδα είναι μία χώρα που οφείλει την ανάπτυξη και τη ασφάλειά της σήμερα στην Ευρώπη.

Η Ελλάδα εισέπραξε καθαρά από την Ευρώπη, τα τελευταία τριάντα χρόνια, πάνω από 300 δισεκατομμύρια ευρώ για καλλιέργειες, τεχνολογία, εκπαίδευση και κυρίως υποδομές. Ασύλληπτο νούμερο, εάν τα χρήματα τα αξιοποιούσε ένα παραγωγικό και όχι ένα πελατειακό κράτος. Ακόμη και τώρα, η Ρωσία ή η Κίνα, οι οποίες διψούν να αποκτήσουν τις βασικές υποδομές της Ελλάδας (που κατασκευάστηκαν με τα χρήματα των Ευρωπαίων!) αδιαφορούν πλήρως για τις επενδύσεις, εάν η χώρα μας βρεθεί κόντρα στην Ευρώπη. Και το διατρανώνουν αυτό... Για την κρίση, τη βαθιά και παρατεταμένη κρίση στη χώρα μας, δεν φταίει η Ευρώπη, αντιθέτως, η Ελλάδα φταίει...

#Πηγή:

Αποψη: Ο «αντιδυτισμός» βλάπτει σοβαρά την ελληνική οικονομία | ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΤΟΦΩΛΟΣ

http://www.kathimerini.gr/818275/article/oikonomia/ellhnikh-oikonomia/apoyh-o-antidytismos-vlaptei-sovara-thn-ellhnikh-oikonomia

07.06.2015

#

Σε κατάσταση συναγερμού η τραπεζική αγορά | ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ

Σε πλήρη καταστολή βρίσκεται η τραπεζική αγορά δεχόμενη πολλαπλές πιέσεις. Με τις καταθέσεις να έχουν υποχωρήσει στα 128 δισ. ευρώ -το χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων 11 ετών, τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια να έχουν εκτοξευτεί στα 80 δισ. ευρώ- που αποτελεί αρνητικό ρεκόρ, και τις χορηγήσεις νέων δανείων να έχουν, πρακτικά, μηδενιστεί τον Μάιο, οι τράπεζες βρίσκονται στο χειρότερο σημείο από το ξέσπασμα, το 2009, της μεγάλης κρίσης στην Ελλάδα.

#

#

Η κατάσταση αυτή αποτυπώνεται και στις τιμές των μετοχών του κλάδου που σε σχέση με τα προ κρίσης επίπεδα καταγράφουν απώλειες που ξεπερνούν το... 97%. Είναι χαρακτηριστικό ότι την περασμένη Παρασκευή στον απόηχο της απόφασης της κυβέρνησης να συγχωνεύσει τις πληρωμές της προς το ΔΝΤ η μετοχή της Τράπεζας Πειραιώς, υποχώρησε κατά 13,96%, της Eurobank κατά 12,24%, της Εθνικής κατά 10,57% ενώ κατά 9,61% υποχώρησε η μετοχή της Alpha Bank.

Η παρατεταμένη αβεβαιότητα και η μεγάλη ανησυχία για το ενδεχόμενο ρήξης έχουν οδηγήσει τις καταθέσεις, νοικοκυριών και επιχειρήσεων, στα επίπεδα του Απριλίου του 2004. Είναι χαρακτηριστικό ότι από το τέλος του περασμένου Οκτωβρίου, όταν ξεκίνησε η νέα πολιτική περιπέτεια για τη χώρα, μέχρι τώρα οι καταθέσεις έχουν μειωθεί κατά 36 δισ. ευρώ! Το μόνο θετικό, δεδομένων των εξαιρετικά αρνητικών εξελίξεων, είναι ότι ο κόσμος αντιδρά με σχετική ηρεμία. Την περασμένη Παρασκευή οι τράπεζες περίμεναν έξαρση των εκροών λόγω της απόφασης της κυβέρνησης για τις πληρωμές προς το ΔΝΤ, κάτι που δεν έγινε. Οπως σημειώνουν οι εκροές διαμορφώθηκαν στα συνηθισμένα επίπεδα των 250 με 300 εκατ. ευρώ, επίπεδο που χαρακτηρίζεται διαχειρίσιμο. Πάντως, από τις αρχές του έτους οι εκροές είναι πολύ μεγάλες και σημαντικό μέρος αυτών έχει διοχετευθεί σε αμοιβαία κεφάλαια εξωτερικού για λόγους ασφαλείας.

Η διαρκής επιδείνωση της ρευστότητας, με τις συνεχιζόμενες εκροές καταθέσεων, σε συνδυασμό με την παρατεταμένη αβεβαιότητα έχουν οδηγήσει σε δραστική μείωση των χορηγήσεων δανείων.

Σύμφωνα με στελέχη τραπεζών από τον Μάιο και μετά οι εκταμιεύσεις νέων δανείων έχουν περιοριστεί δραστικά, ενώ σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα κινούνται τα αιτήματα πελατών για νέα δάνεια. Η παρατεταμένη αβεβαιότητα, τονίζουν, έχει παραλύσει την αγορά και την ψυχολογία των πολιτών και του επιχειρηματικού κόσμου.

Είναι χαρακτηριστικό ότι τον περασμένο Απρίλιο η καθαρή ροή δανείων προς επιχειρήσεις και νοικοκυριά διαμορφώθηκε σε -542 εκατ. ευρώ (δηλαδή οι αποπληρωμές παλαιότερων δανείων ήταν μεγαλύτερες από τις χορηγήσεις νέων) και τον περασμένο Μάρτιο στα -639 εκατ. ευρώ, ανατρέποντας τη θετική εικόνα που είχε σχηματιστεί στις αρχές του χρόνου.

Το περασμένο Ιανουάριο η καθαρή ροή χρηματοδότησης προς τον ιδιωτικό τομέα ήταν -95 εκατ. ευρώ, ενώ τον περασμένο Φεβρουάριο, για πρώτη φορά έπειτα από μεγάλο διάστημα η καθαρή ροή ήταν θετική κατά 75 εκατ. ευρώ! Ειδικά προς τις επιχειρήσεις, στο πρώτο δίμηνο, η καθαρή ροή χρηματοδότησης διαμορφώθηκε στα 750 εκατ. ευρώ !

Οι τράπεζες σημειώνουν ότι οι αυξημένες εκταμιεύσεις επιχειρηματικών δανείων τον περασμένο δίμηνο οφείλονταν σε κεκτημένη ταχύτητα από το 2014 και αφορούσαν κυρίως αιτήματα που είχαν πραγματοποιηθεί το περασμένο φθινόπωρο όταν οι συνθήκες στην οικονομία και η ψυχολογία στην αγορά ήταν πολύ διαφορετικές. Ωστόσο, η εικόνα αυτή ανατράπηκε δραστικά, αρχικά εξαιτίας της πολιτικής αβεβαιότητας και εν συνεχεία από την παρατεταμένη ατελέσφορη διαπραγμάτευση κυβέρνησης - εταίρων.

#Πηγή:

Σε κατάσταση συναγερμού η τραπεζική αγορά | ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ

http://www.kathimerini.gr/818230/article/oikonomia/ellhnikh-oikonomia/se-katastash-synagermoy-h-trapezikh-agora
07.06.2015

#

Το «άστρο» των καταλήψεων | ΑΛΕΞΗΣ ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ

Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν «άστρο» στη ζωή τους. Ο κ. Τσίπρας είναι ένας απ’ αυτούς. Χωρίς κάποιες ικανότητες και χωρίς «άστρο» δεν θα μπορούσε να φτάσει από ηγέτης ενός ακραίου 3% να γίνει πρωθυπουργός. Δεν είναι γόνος κάποιας δυναστείας, δεν τέλειωσε κάποιο προνομιακό σχολείο, ό,τι έκτισε το έκτισε μόνος του. Το πρόβλημα είναι ότι το «άστρο» σε πάει μέχρι ένα σημείο και δεν μπορεί να αναπληρώσει την έλλειψη εμπειριών, γνώσεων για το διεθνές περιβάλλον και ευθυκρισίας.

Ο κ. Τσίπρας έγινε με το σπαθί του, αλλά και χάρη στην κατάρρευση του παλαιού αστικού πολιτικού κόσμου, πολύ νέος πρωθυπουργός. Η Ιστορία, όμως, του επεφύλαξε έναν άχαρο ρόλο. Είναι ελάχιστοι οι ηγέτες της νεότερης Ελλάδας οι οποίοι εκλήθησαν να χειρισθούν μία τόσο κρίσιμη συγκυρία σαν τη σημερινή. Ηταν όλοι άνθρωποι ψημένοι, μεστοί, έτοιμοι για τον ρόλο. Είχαν ζήσει πολέμους, κατοχές, επαναστάσεις, φτώχεια. Ακόμη και αν δεν είχαν τις γνώσεις, διέθεταν τα βιώματα και το ένστικτο που γεννούν.

Ο κ. Τσίπρας πέρασε όλα του τα χρόνια σε ένα συνδικαλιστικό και κομματικό περιβάλλον. Από το 2012 έως σήμερα έδειξε μία εντυπωσιακή αυτοβελτίωση, που ήταν αποτέλεσμα ταξιδιών, συνομιλιών με σημαντικούς ανθρώπους, νέων εμπειριών. Φοβάμαι, όμως, ότι ούτε ο χρόνος έφτανε για να ψηθεί αρκετά ούτε οι εθνικές μας περιστάσεις αφήνουν περιθώρια για περαιτέρω «αναγκαστικό φροντιστήριο».

Ο τρόπος που χειρίσθηκε τους έξω κατά την αντιπολίτευση αλλά και τώρα που είναι πρωθυπουργός ξεπατικώνει ελαφρώς τις μεθόδους που χρησιμοποίησαν η γενιά του και ο ίδιος στο σχολείο, στο Πολυτεχνείο, στην κινηματική του πολιτική δραστηριότητα. Βασικό εργαλείο ήταν η έννοια της «κατάληψης». Αν κάτι δεν τους άρεσε έκαναν μια κατάληψη και το πετύχαιναν. Οποιος στεκόταν απέναντί τους ήταν μέλος ενός απροσδιόριστου μαύρου μετώπου, που γινόταν στόχος λοιδοριών και επιθέσεων. Κάθε έννοια θεσμικής τάξης ήταν αντικείμενο περίγελου. Οι φοιτητές έμπαιναν μέσα, διέκοπταν το μάθημα ή τη Σύγκλητο, έλεγαν ό,τι ήθελαν και τους «ταγούς» αίφνης περιέλουζε κρύος ιδρώτας. Το ψοφοδεές ελληνικό κατεστημένο, πρυτανικό, πολιτικό, επιχειρηματικό είχε κάνει, άλλωστε, μια ιδιότυπη συμφωνία. Εκείνο λειτουργούσε ανεπαρκώς, με φαυλότητα και ενίοτε διεφθαρμένες πρακτικές. Σαν αντάλλαγμα έκανε τα στραβά μάτια στη βία, το μπάχαλο, σε όλα. Ακόμη και τα μαθήματα τα περνούσες «στη ζούλα» αν ήσουν κομμάτι του μπλοκ της ακραίας διαμαρτυρίας.

Η μέθοδος της κατάληψης δεν λειτουργεί ως εργαλείο διεθνούς πολιτικής. Οχι ότι οι Ευρωπαίοι «ταγοί» δεν είναι και αυτοί φαύλοι ή διεφθαρμένοι. Εχουν, όμως, μερικούς στοιχειώδεις κανόνες που απαιτούν να ακολουθούν όλοι για να μη γίνει το μαγαζί μπάχαλο. Φοβούνται ότι αν υποχωρήσουν στην ελληνική «κατάληψη» στην Ευρωζώνη θα ακολουθήσουν και άλλοι που θα θέλουν να κάνουν το ίδιο, στην Ισπανία, στην Ιταλία κ.α. Είναι διατεθειμένοι να κάνουν τα... στραβά μάτια, να μας βάλουν 5,5 αντί για 4, ακόμη και να μας αφήσουν να σερνόμαστε σαν αιώνιοι φοιτητές χωρίς καμία προοπτική αποφοίτησης. Ολα αυτά, όμως, έχουν ένα όριο και μια ημερομηνία λήξης. Στο τέλος της ημέρας για να είσαι μέλος του κλαμπ (τους) πρέπει να είσαι στοιχειωδώς εντάξει στις υποχρεώσεις σου.

Ο κ. Τσίπρας δεν μπορεί να μην το έχει καταλάβει αυτό. Δεν γίνεται. Υστερα από τόσες ώρες συζήτησης με την κ. Μέρκελ, τον κ. Ντράγκι και τόσους άλλους ξέρει τι έχει απέναντί του. Τώρα θα αποδειχθεί εάν μπορεί να αφήσει πίσω τα βιώματα, να σταματήσει να επαναπαύεται στο «άστρο» του και να πάρει τις δύσκολες αποφάσεις που απαιτούν οι συνθήκες.

Ξέρετε τι φοβάται; Το νιώθει κανείς έντονα τις τελευταίες μέρες και ώρες. Μην μπουκάρουν οι «δικοί του» και του κάνουν «κατάληψη» αν δουν ότι βαδίζει σε άλλο δρόμο από αυτόν που τόσα χρόνια περπάταγαν μαζί...

#Πηγή:

Το «άστρο» των καταλήψεων | ΑΛΕΞΗΣ ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ
http://www.kathimerini.gr/818319/opinion/epikairothta/politikh/to-astro-twn-katalhyewn
07.06.2015
#

Τι σημαίνει τύπωμα χρήματος | Του Βασίλη Παζόπουλου

Το χρήμα δεν είναι τίποτα άλλο παρά χαραγμένη εμπιστοσύνη σε χαρτί ή σε μέταλλο. Η άυλη μορφή του είναι η μεγαλύτερη απόδειξη για την πραγματική του φύση. Στις ημέρες μας μικρό ποσοστό των χρημάτων παγκοσμίως βρίσκεται υπό την μορφή χαρτονομισμάτων.

Αρκετοί έχουν την απλοϊκή εντύπωση πως η ποσοτική χαλάρωση σημαίνει πως οι Κεντρικές Τράπεζες τυπώνουν συνέχεια χαρτονομίσματα. Η αλήθεια είναι αρκετά πιο πολύπλοκη. Στην ουσία αγοράζουν ομόλογα από τη δευτερογενή αγορά. Οι τράπεζες δίνουν στην Κεντρική Τράπεζα υποβαθμισμένα ομόλογα πιστώνοντας τον λογαριασμό τους με τα ανάλογα ποσά.

Η Κεντρική Τράπεζα δημιουργεί χρήμα κυριολεκτικά από το τίποτα. Απλά πληκτρολογεί την εντολή. Τα χρηματοοικονομικά ιδρύματα που πωλούν τα χρεόγραφα στη Κεντρική Τράπεζα λαμβάνουν το μαγικά δημιουργημένο χρήμα, αποκτώντας ρευστότητα, ώστε να χρηματοδοτήσουν τις εταιρίες και τους καταναλωτές.

Η ποσοτική χαλάρωση αποτελεί δημιουργία χρήματος, αλλά δεν δημιουργεί πλούτο. Αγοράζονται ομόλογα που ήδη υπάρχουν. Το λεγόμενο "τύπωμα" χρήματος δικαιολογείται όταν υπάρχει τραπεζικός πανικός ή αποπληθωρισμός. Αν μια χώρα τυπώνει χρήματα που δεν αντιστοιχούν στις παραγωγικές της ικανότητες, τότε δημιουργείται υψηλός πληθωρισμός.

Η κατάσταση σήμερα

Τα επιτόκια των κρατικών ομολόγων σε όλο τον κόσμο είναι εξαιρετικά χαμηλά. Η κυβέρνηση των ΗΠΑ μπορεί να δανειστεί για δέκα χρόνια με επιτόκιο λίγο χαμηλότερο του 2%, ενώ για τριάντα χρόνια σε περίπου 2,5%. Οι αποδόσεις που προσφέρει η Κεντρική Τράπεζα των ΗΠΑ δεν είναι ένα τυχαίο νούμερο. Ο στόχος της είναι να υπάρχει 2% πληθωρισμός.

Ο μικρός πληθωρισμός θεωρείται παράγοντας ανάπτυξης, καθώς οι καταναλωτές σπεύδουν να αγοράζουν αγαθά πριν ακριβύνουν. Επίσης βοηθάει τις επιχειρήσεις που έχουν δανειστεί να αποπληρώνουν σε ευνοϊκότερες συνθήκες.

Σε άλλες αναπτυγμένες οικονομίες τα επιτόκια είναι ακόμη χαμηλότερα: Για παράδειγμα η Γερμανία και η Ελβετία δημοπρατούν ομόλογα με ετήσια απόδοση κάτω από 0%. Αυτό σημαίνει ότι εάν το αγοράσει κανείς και το κρατήσει έως τη λήξη, γνωρίζει πως θα πάρει πίσω λιγότερο από το αρχικό του κεφάλαιο. Οι δανειστές θα πρέπει να πληρώσουν την ελβετική και την γερμανική κυβέρνηση για να κρατήσουν τα χρήματά τους !

Παρά το προφανές μειονέκτημα της αρνητικής απόδοσης, βρέθηκαν εύκολα επενδυτές που την αποδέχτηκαν, δίνοντας μια σαφή ένδειξη ότι οι ασφαλείς επιλογές σπανίζουν. Μετά από την άνοδο στις μεγάλες διεθνείς αγορές που κρατάει χρόνια, έφτασε η ώρα να μετριάσουμε τις προσδοκίες μας για σημαντικές αποδόσεις. Πρέπει να υπολογίζουμε αυτό το δεδομένο, όταν αναζητάμε διεξόδους για να τοποθετήσουμε τις οικονομίες μας. Είτε πρόκειται για μετοχές ή ομόλογα, είτε για έργα τέχνης ή οικόπεδα. Κάθε επενδυτική ευκαιρία συγκρίνεται και αξιολογείται σε σχέση με άλλες τοποθετήσεις.

Βέβαια οι ιδιώτες έχουν ένα μεγάλο πλεονέκτημα σε σχέση με τους μεγάλους θεσμικούς επενδυτές. Δεν χρειάζεται να επιλέξουν αρνητικά επιτόκια, μια που δεν κατέχουν δισεκατομμύρια προς φύλαξη. Επίσης δεν έχουν την πίεση της ανακοίνωσης οικονομικών στοιχείων κάθε τρίμηνο, οπότε μπορούν να εστιάσουν σε πιο μακροπρόθεσμο ορίζοντα.

Ο αντίκτυπος στο χρηματιστήριο

Πολλοί αναλυτές ανησυχούν ότι οι προοπτικές της ανάπτυξης θα βλάψουν τις μετοχές βραχυπρόθεσμα, καθώς θα ενθαρρύνουν την FED να αυξήσει τα επιτόκιά της. Αντίθετα άλλοι πιστεύουν ότι η υγιής οικονομική ανάπτυξη, που δεν θα οφείλεται στις επιδράσεις της πιστωτικής επέκτασης, θα οδηγήσει σε περισσότερες θέσεις εργασίας και σε υψηλότερα εταιρικά κέρδη.

Έχει παρατηρηθεί ιστορικά, πως η άνοδος των επιτοκίων δεν οδηγεί πάντα σε ύφεση και ακόμα κι όταν το κάνει, οι μετοχές συνήθως αυξάνονται αρκετούς μήνες μετά την αλλαγή της πολιτικής.

Οι πιο ευάλωτες μετοχές είναι αυτές που ήδη έχουν ανέβει αρκετά, βασιζόμενες κυρίως στις προσδοκίες της αγοράς, όχι λόγω αυξήσεων των μεγεθών τους, όπως κάποιων τεχνολογικών εταιρειών. Επίσης αναμένεται να χάσουν σε ελκυστικότητα οι εταιρείες κοινής ωφελείας και οι εταιρείες επενδύσεων ακινήτων, μια που αρκετοί επενδυτές αυτής της κατηγορίας θα στραφούν προς τα ομόλογα. Οι τομείς που επωφελούνται από την ισχυρότερη οικονομική ανάπτυξη, είναι τα καταναλωτικά αγαθά και ο χρηματοοικονομικός κλάδος.

Γιατί ο αποπληθωρισμός είναι κακός

Οι λόγοι που πρέπει να αποφεύγεται ο αποπληθωρισμός είναι πολλοί, αλλά οι βασικότεροι είναι τρεις: οδηγεί τις επιχειρήσεις σε ζημιές και αποεπένδυση, ενώ τους καταναλωτές σε μείωση της αγοραστικής δύναμης τους.

Στις επιχειρήσεις αν πέσει ο τζίρος κατά 10%, δεν σημαίνει πως τα κέρδη πέφτουν 10%, αλλά πολύ παραπάνω. Αν υποχωρήσει ο κύκλος εργασιών 25%-30% συνήθως αρχίζουν να λειτουργούν με ζημιές. Αποδεικνύεται από την ανάλυση του νεκρού σημείου (break even point).

Ο άλλος λόγος είναι πως δημιουργεί οικονομικές και ψυχολογικές προϋποθέσεις που δεν ευνοούν την ανάπτυξη. Όταν για παράδειγμα θέλεις να αγοράσεις ένα κτήριο ή ακόμα και ένα μηχάνημα και ξέρεις πως όσο περνάει ο καιρός θα μπορείς να το αποκτήσεις φτηνότερα, αναβάλλεις την επένδυση σου.

Ο τρίτος λόγος είναι πως σε μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία όπως η σημερινή, η τιμή των αγαθών είναι διεθνής. Δεν πρόκειται να αλλάξει την τιμή πώλησης εύκολα ο παραγωγός, ανάλογα με την οικονομική πολιτική της χώρας που θέλει να πουλήσει τα προϊόντα του. Συνεπώς πέφτουν οι μισθοί, αλλά οι τιμές των εμπορευμάτων δεν υποχωρούν.

Όλα αυτά τα προβλήματα δεν είναι μόνο θεωρητικά. Τα ζήσαμε στην πράξη στην χώρα μας τα τελευταία χρόνια, με την εφαρμογή της πολιτικής της εσωτερικής υποτίμησης.

#Πηγή:

Τι σημαίνει τύπωμα χρήματος | Του Βασίλη Παζόπουλου

vpazopoulos@gmail.com

Ο Βασίλης Παζόπουλος είναι οικονομολόγος, χρηματιστηριακός αναλυτής της Guardian Trust ΑΧΕΠΕΥ, συγγραφέας του βιβλίου Επενδυτές χωρίς Σύνορα

Οι Επενδυτές χωρίς Σύνορα θα βρίσκονται στην Βόρεια Ελλάδα από το Σάββατο 23 Μαΐου. Πληροφορίες στο www.ependytes.com

 

 

http://www.capital.gr/story/3014877/ti-simainei-tupoma-xrimatos 

20.05.2015
#

Αριστερά περιορισμένης ευθύνης | ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΓΟΥΛΑΤΟΣ

Επειτα από μια Μεγάλη Υφεση, η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία ήταν μια μεγάλη ευκαιρία, για την Ελλάδα και για την Ευρώπη. Ετσι αντιμετωπίστηκε από πολίτες καλών προθέσεων που δεν ψήφισαν τον κ. Τσίπρα. Ετσι χαιρετίστηκε η 25η Ιανουαρίου από πολλά διεθνή, κυρίως αγγλοσαξονικά ΜΜΕ. Με μια θετική διάθεση αναμονής έγινε δεκτή ακόμα κι από ένα σημαντικό μέρος του ευρωπαϊκού «κατεστημένου». Για την αναγκαία προτεραιότητα στην αντιμετώπιση της φτώχειας, της ανισότητας, της ανεργίας, που χτύπησαν κόκκινο στην Ελλάδα της κρίσης. Για την ώθηση στην ανάπτυξη, την απασχόληση και τις επενδύσεις στην Ευρώπη, έσπευσαν οι δυνάμεις αριστερά του κέντρου να υποδεχθούν τον Τσίπρα και να συντονιστούν με τη ρητορική Βαρουφάκη, που έλεγε λογικά πράγματα, και τα έλεγε ωραία.

Δεν θυμάμαι άλλη κυβέρνηση που να απογοήτευσε τόσο σύντομα, τόσο απότομα, τόσους πολλούς. Δεν ήταν μόνο η αντιαισθητική συμμαχία με τη δεξιά του εθνικολαϊκισμού, στο όνομα της κοινής αντιμνημονιακής υστερίας. Ούτε ο απίστευτος ερασιτεχνισμός, η έλλειψη επεξεργασμένου σχεδίου, και επ’ εσχάτων ο διασυρμός της χώρας από υπουργούς-υποκλοπείς επίσημων συζητήσεων σε θεσμικά όργανα της Ε.Ε. Ούτε το ότι η οικονομία βρίσκεται καθηλωμένη σε μια παρατεταμένη και βασανιστική προθανάτια εμπειρία επί μήνες.

Είναι όλα αυτά, και κάτι ακόμα. Καιρό τώρα έχει αρχίσει να διαφαίνεται ότι η συγκεκριμένη Αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ όχι απλώς αποτελεί φαινόμενο ανάδελφο στον δυτικό κόσμο, αλλά έχει ελάχιστα να κάνει με τις σύγχρονες αναζητήσεις και επεξεργασίες μιας κυβερνώσας Αριστεράς. Αντίθετα, η κυβέρνηση αυτή έχει γυρίσει το ρολόι της προοδευτικής, ή αριστερής, δημόσιας πολιτικής στα δεδομένα της δεκαετίας του 1970.

Πάρτε παράδειγμα το κορυφαίο πρόβλημα της ακραίας φτώχειας, όπου έχουμε θλιβερά πρωτεία στην Ευρωζώνη. Υιοθετήθηκε επί υπουργίας Στουρνάρα ένα πιλοτικό σύστημα ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος. Τι θα περίμενε κανείς από μια αριστερή κυβέρνηση; Να το κατοχυρώσει, να το επεκτείνει. Τι κάνει η κυβέρνηση; Το παγώνει, στο όνομα της μαξιμαλιστικής επαναφοράς του κατώτατου μισθού στα προ κρίσης επίπεδα.

Πάρτε την εκπαίδευση. Το καλό δημόσιο σχολείο είναι βάση μιας κοινωνίας ευκαιριών για τους οικονομικά αδύναμους. Τι κάνει η κυβέρνηση; Καταδιώκει τα πρότυπα σχολεία. Και παραδίδει τις διευθύνσεις στους συλλόγους, μετατρέποντάς τες σε παράρτημα των συνδικαλιστών της ΟΛΜΕ.

Είναι η ευρωπαϊκή κινητικότητα ευκαιρία για τους φοιτητές που δεν έχουν τις οικονομικές δυνατότητες να γνωρίσουν την Ευρώπη; Τώρα οι ιδεοληψίες του κ. Μπαλτά δημιουργούν περιπέτειες με το σύστημα των πιστωτικών μονάδων. Απειλούν να κλειδώσουν τους φοιτητές έξω από τα Erasmus και τα μεταπτυχιακά της Ευρώπης. Ενας άριστος φοιτητής μου έγινε δεκτός στο εξωτερικό. Δεν έχει οικογενειακές αποταμιεύσεις, σκοπεύει να επωφεληθεί από φοιτητικά δάνεια. «Αν μας βγάλουν από το ευρώ θα κατέβω στους δρόμους», μου είπε τις προάλλες με θυμό. Δεν το εννοούσε υποθέτω όπως η πρόσφατη απόφαση της Π.Γ. του ΣΥΡΙΖΑ, ότι θα πάρουν τους δρόμους εάν οι εταίροι δεν υποχωρήσουν στις «κόκκινες» γραμμές.

Ποιες «κόκκινες» γραμμές; Το 2008 η Ελλάδα ήταν ήδη πρωταθλητής στην ανεργία των νέων και των γυναικών. Είχε επίσης έναν από τους υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης στην Ευρώπη. Jobless growth. Γιατί; Γιατί είχε επίσης την πιο ανελαστική με στρεβλώσεις αγορά εργασίας, που δημιουργούσε τεράστια αντικίνητρα σε επιχειρήσεις να προσλάβουν νέους εργαζόμενους. Αποτέλεσμα: μια μόνιμα υψηλή (για τα επίπεδα ανάπτυξης) ανεργία. Και μια μαύρη αγορά εργασίας, με εκατοντάδες χιλιάδες ανασφάλιστους, χωρίς δικαιώματα, χωρίς εισφορές. Αντί η κυβέρνηση να φτιάξει δίχτυ ασφάλειας για τους απέξω (όπως έκαναν κυβερνήσεις και συνδικάτα στις χώρες της σοβαρής σοσιαλδημοκρατίας -flexicurity), επιδιώκει να γυρίσει στο 2008. Και το βαφτίζει «κόκκινη» γραμμή.

Το 2015 είναι το πρώτο έτος με μηδενικό κόστος χρήματος στην Ευρώπη. Η πολιτική ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ φτιάχτηκε για την Ευρωπεριφέρεια. Πορτογαλία, Ισπανία, Ιρλανδία, δανείζονται με μηδενικά επιτόκια και μειώνουν γρήγορα το χρέος τους. Η Ελλάδα παραμένει κλειδωμένη έξω από την ευρωπαϊκή ανάκαμψη, αντιμέτωπη με έναν έβδομο χρόνο ύφεσης.

Οι κυριότερες «κόκκινες» γραμμές θα ήταν να μη χάσουμε τη συγκυρία της ανάκαμψης, να αυξηθεί η απασχόληση, να αντιστραφεί η πορεία φτωχοποίησης. Και οι τρεις έχουν παραβιαστεί. Η χώρα βυθίζεται σε έναν νέο υφεσιακό γύρο, στο όνομα της αντίστασης σε νέα υφεσιακά μέτρα.

Νομίζει η κυβέρνηση ότι οι γραμμές της υπερασπίζονται τα συμφέροντα των αδυνάτων; Με 26% ανεργία, οι πραγματικοί αδύναμοι είναι οι καθηλωμένοι στο περιθώριο της παραγωγικής διαδικασίας, που περιμένουν με αγωνία να ξαναπάρει μπρος η οικονομία, να ξαναρχίσει ο ιδιωτικός τομέας να προσλαμβάνει. Να σταθεροποιηθεί η κατάσταση, να εκλείψει ο καθημερινός τρόμος κι η πιστωτική ασφυξία, να απελευθερωθούν τα δημιουργικά ένστικτα, να στηθούν νέες επιχειρήσεις.

Τα ιερά φετίχ των «κόκκινων» γραμμών σέρνουν τη χώρα στον αστερισμό των ελάχιστων προσδοκιών: να βγάλουμε τη βδομάδα, να πληρώσουμε συντάξεις, να μη χρεοκοπήσουμε – ακόμα. Αρκεί να κρατήσουμε απαραβίαστες τις «κόκκινες» γραμμές, να μη θυμώσει η Ζωή και ο Λαφαζάνης. Με μια Αριστερά περιορισμένης ευθύνης, που βάζει την κομματική της αλληλεγγύη, τις πελατειακές της δεσμεύσεις και τις ιδεολογικές της εμμονές ψηλότερα από την ανάγκη να σωθεί επιτέλους η χώρα.

#Πηγή:

Αριστερά περιορισμένης ευθύνης | ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΓΟΥΛΑΤΟΣ

Ο κ. Γιώργος Παγουλάτος είναι καθηγητής Ευρωπαϊκής Πολιτικής και Οικονομίας στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και επισκέπτης καθηγητής στο Κολέγιο της Ευρώπης
http://www.kathimerini.gr/816623/opinion/epikairothta/politikh/aristera-periorismenhs-ey8ynhs

24.05.2015

#

Καβάλα στο κύμα της τρέλας | Αλέξης Παπαχελάς

Μία φίλη επισκέφθηκε ένα κλασικό ταβερνάκι. Η ιδιοκτήτρια της έδειξε ένα αεροπλάνο που πετούσε εκείνη την ώρα, αφήνοντας πίσω του μια έντονη άσπρη γραμμή. «Το βλέπεις, ε;» της είπε και πρόσθεσε «εντάξει καταλαβαίνεις τι κάνουν τώρα... ΄Η μήπως δεν έχεις δει πόσο έντονη και μεγάλη είναι η γύρη φέτος». Δεν είναι η πρώτη φορά που ακούω κάτι παρόμοιο τον τελευταίο καιρό. Το συλλογικό μας υποσυνείδητο έχει εμποτιστεί βαθιά από έναν συνωμοσιολογικό, παράδοξο τρόπο ανάλυσης και σκέψης. Είναι εντυπωσιακό πόσο ευρύτατα διαδεδομένες είναι θεωρίες συνωμοσίας που είναι παντελώς αβάσιμες. Ακούς σοβαρούς ανθρώπους να σου λένε πράγματα που βρίσκονται εκτός κάθε λογικής. Τα στηρίζουν συνήθως σε κάτι που διάβασαν στο Διαδίκτυο ή άκουσαν σε κάποια μεταμεσονύκτια εκπομπή.

Οποιος κάνει το λάθος να αντιμετωπίσει αυτό το φαινόμενο με περίσσευμα ελιτισμού ή σκωπτική μόνο διάθεση κάνει πολύ μεγάλο λάθος. Δεν θα βγούμε ποτέ από τη μεγάλη κρίση που περνάμε αν δεν συνειδητοποιήσουμε τι πραγματικά μας συνέβη και αν δεν πάψουμε, ως λαός, να καταφεύγουμε σε συνωμοσίες και ανοησίες προκειμένου να εξηγήσουμε περίπλοκες καταστάσεις. Και πώς θα γίνει αυτό; Μακάρι να είχα μια εύκολη απάντηση.

Το πρόβλημα όμως είναι μεγάλο. Ο «επίσημος», ή mainstream που λένε και οι Αγγλοσάξονες, δημόσιος λόγος κυριαρχείται από θεωρίες και επιχειρήματα που δεν ακούγονται πουθενά στην Ευρώπη. Οχι τουλάχιστον στον ίδιο βαθμό.

Πολιτικοί από το βήμα της Βουλής, ιερωμένοι από τον άμβωνα, τηλεμαϊντανοί στα παράθυρα εκστομίζουν παράλογα πράγματα. Ούτε η σημερινή ούτε και καμία άλλη κυβέρνηση δεν θα μπορέσει να βάλει τάξη στα του οίκου μας αν δεν αντιμετωπισθεί αυτό το τσουνάμι του παραλογισμού. Οι τωρινοί κυβερνώντες θα εμφανισθούν σύντομα ως προδότες ή πρωταγωνιστές κάποιας παγκόσμιας «σιωνιστικής συνωμοσίας» και οι επόμενοι και μεθεπόμενοι το ίδιο.

Τεράστια ευθύνη έχουν βεβαίως όσοι νομιμοποίησαν όλη την τρέλα και την ακρότητα όσο βρίσκονταν στην αντιπολίτευση. Γιατί είναι εύκολο να καβαλάς το κύμα της τρέλας, αλλά δύσκολο να το αντιμετωπίσεις όταν βρίσκεσαι σε θέση ευθύνης.

#Πηγή:

Καβάλα στο κύμα της τρέλας | Αλέξης Παπαχελάς
http://www.kathimerini.gr/816079/opinion/epikairothta/politikh/kavala-sto-kyma-ths-trelas

20.05.2015

#

Είστε ερασιτέχνες, είστε επικίνδυνοι ! | Θανάσης Μαυρίδης

Ο Γιάνης είναι λέει τρομοκρατημένος με την κατάσταση της ελληνικής Οικονομίας. Κι εμείς Γιάνη μου είμαστε τρομοκρατημένοι. Από εσένα και τους συναδέλφους σου. Είστε ερασιτέχνες, είστε ανίκανοι, είστε επικίνδυνοι. Η μόνη υπηρεσία που μπορείτε να προσφέρετε στην Ελλάδα είναι να σηκωθείτε να φύγετε. Η παραμονή σας στην εξουσία απειλεί σοβαρά το έθνος.

Έχουμε βαρεθεί τον Γιάνη να δίνει συνεντεύξεις σαν να πρόκειται για σταρ του σινεμά. Έχουμε βαρεθεί τους ερασιτέχνες μάγους να ξεδιπλώνουν κάθε μέρα την αλαζονεία τους στο παζάρι των παραισθήσεων. Εκείνοι που άρπαξαν την ψήφο του ελληνικού λαού με ψέματα, μας λένε τώρα ότι  τρομάζουν με την κατάσταση της ελληνικής Οικονομίας. Μάλιστα! Και ποιος τα έκανε έτσι Γιάνη ;

Όσοι συμμετέχουν στον θίασο των ερασιτεχνών είναι υπεύθυνοι για τα όσα έχουν συμβεί και για τα όσα πρόκειται να συμβούν. Καθαρά και ξάστερα.

Το καθημερινό show του Γιάνη, της Ζωής και των υπόλοιπων σταρ αυτού του θιάσου του τρόμου φτάνει στο τέλος του. Είτε επειδή θα ψηφίσουν ένα νέο μνημόνιο είτε γιατί δεν θα το ψηφίσουν. Μαζί με αυτό τελειώνει και το παραμύθι της ηθικής υπεροχής της αριστεράς. Οι Φλαμπουράρηδες μας έλεγαν μέχρι προχτές ότι δεν έχουν κυβερνήσει. Λάθος! Ορίστε, λοιπόν, κυβέρνησαν. Απολαύστε τους. Το καφενείο των φιλάθλων θα είχε να προσφέρει καλύτερα αποτελέσματα. Αφήστε που η μισή λαοπρόβλητη κυβέρνηση είχε στασίδι και στα ένδοξα χρόνια του ΠΑΣΟΚ.

Όταν παίρνεις την εξουσία υποσχόμενος ότι θα σκίσεις το μνημόνιο με ένα άρθρο και στην συνέχεια ισχυρίζεσαι ότι αυτό ήταν «σχήμα λόγου», είσαι ένας κοινός πολιτικός απατεώνας.

Πως αλλιώς μπορεί κανείς να αποκαλέσει εκείνους που ήξεραν ότι δεν μπορούν να κάνουν πράξη τα όσα υπόσχονται και παρόλα αυτά μοίραζαν πέτσινες επιταγές; Ποιος υποσχέθηκε 13ο μισθό, αύξηση των κατώτερων μισθών και άλλα; Εκτός κι αν πίστευαν ότι τα απαραίτητα χρήματα θα τα έφερνε ο Άγιος Βασίλης. Τότε αλλάζει το πράγμα...

Όχι ότι ο ελληνικός λαός δεν είναι υπεύθυνος γι' αυτό που μας συμβαίνει. Θέλησε και τον κορόιδεψαν. Του είπαν ότι ανακάλυψαν την μηχανή του χρόνου κι ότι θα τον επαναφέρουν την επομένη των εκλογών στο 2008 και ο ελληνικός λαός το παραμύθι αυτό το «αγόρασε». Ένας λαός που έχει μάθει να του χαϊδεύουν τα αφτιά...

Το χειρότερο όλων είναι ότι σε περίπτωση που φύγουν αυτοί, δεν υπάρχουν άλλοι για να έρθουν. Είναι κατάντια για μία χώρα που θέλει να λέει ότι είναι ο κληρονόμος του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού. Κατάντια να μην μπορεί να βρει μία ικανή ομάδα έντιμων πολιτικών να την οδηγήσει με ασφάλεια σε ένα ήρεμο λιμάνι.

Η Νέα Δημοκρατία θα έπρεπε σε αυτή την φάση να είναι ένας πυλώνας στήριξης της Δημοκρατίας. Να παίζει τον ρόλο της σοβαρής αντιπολίτευσης. Η Νέα Δημοκρατία δεν μπορεί να παίξει σήμερα αυτό τον θεσμικό της ρόλο και η ανυπαρξία της αποθρασύνει τον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν θα γινόντουσαν όσα συμβαίνουν αν η Νέα Δημοκρατία στεκότανε στο ύψος των περιστάσεων.

Έγραψε κάποιος σκωπτικά στο twitter ότι όταν κάνω κριτική στον Αλέξη κάνω και στον Αντώνη. Δικαιολογείται να γράψει κάποιος κάτι τέτοιο αν είναι δίδυμος αδελφός του Σταμάτη ή του Χρύσανθου. Παλικάρια, είναι καιρός να καταλάβετε ότι δεν πείθετε! Έχετε ζυγιστεί, έχετε βρεθεί ελειποβαρείς και έχετε απορριφθεί. Και δεν είναι τυχαίο ότι οι δημοσκοπήσεις δείχνουν την Νέα Δημοκρατία αδύναμη να «εισπράξει»  από την γρήγορη φθορά της κυβέρνησης. Να το πούμε κι αλλιώς. Με μία «άλλη» Νέα Δημοκρατία θα είχαμε και μία άλλης ποιότητας κυβέρνηση. Αυτή την στιγμή, όμως, και με δεδομένη την έλλειψη αντιπολίτευσης, μπορεί ο Γιάνης να λέει ό,τι του κατέβει!

Ζούμε την εποχή που η Αλβανία αμφισβητεί τα... σύνορά μας! Που είναι η υπερήφανη πολιτική σας κύριοι; Πόσο αξιοπρεπείς νιώθουν οι Έλληνες πολίτες Πάνο Καμμένο, όταν τρώμε σφαλιάρες από τους Αλβανούς; Από τους Αλβανούς που μας οφείλουν και δεν τους οφείλουμε. Που μας οδηγείτε κύριοι Κοτζιά και Καμμένε ;

Ζούμε την εποχή που ο Έλληνας υπουργός Άμυνας έχει προσφέρει γη και ύδωρ στους Αμερικανούς, έχει προσφέρει το μισό Αιγαίο  και δεν τον καταδέχεται να τον δει ο Αμερικανός ομόλογός του. Ούτε σε συσκευασία δώρου δεν μας θέλουν Πάνο !

Ζούμε την εποχή της αναξιοπρέπειας! Μας υποσχέθηκαν αξιοπρέπεια και μας προσφέρουν το φθηνό θέαμα που βλέπετε καθημερινά.

Ο Γιάνης είναι τρομοκρατημένος. Τι μας λες άνθρωπέ μας; Αν εσύ είσαι τρομοκρατημένος, εμείς τι πρέπει να κάνουμε βλέποντας εσάς να «κυβερνάτε»; Να πηδάμε από τα παράθυρα ;

#Πηγή:

Είστε ερασιτέχνες, είστε επικίνδυνοι ! | Θανάσης Μαυρίδης

http://www.capital.gr/story/3015375/eiste-erasitexnes-eiste-epikindunoi

21.05.2015
#

Η ψυχική υγεία του πληθυσμού | ΤΑΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

Τέσσερις μήνες τώρα δεν άκουσα και δεν είδα να γράφεται τίποτε ούτε για τους αυτόχειρες της κρίσης, ούτε για τις λιποθυμίες από πείνα στα σχολεία. Δεν ξέρω αν η συγκυβέρνηση των αντιμνημονιακών δυνάμεων του τόπου λειτούργησαν ως ισχυρό αντικαταθλιπτικό, ή αποτελεσματικό συμπλήρωμα διατροφής. Δεν ξέρω αν η απουσία ειδήσεων από το μέτωπο της απελπισίας και της πείνας σημαίνει ότι εξαλείφθηκαν και τα φαινόμενα, ή αν απλώς σημαίνει ότι εξέλιπαν οι λόγοι προβολής τους και αναπαραγωγής τους.

Ευτυχώς πάντως γιατί ούτως ή άλλως η πολιτική αξιοποίηση της αυτοκτονίας ήταν μια από τις ποταπότερες εκδηλώσεις της κοινής μας ζωής. Το κακόγουστο σκετς της Προέδρου της Βουλής που κατέθεσε στεφάνι εκεί που αυτοκτόνησε ο φαρμακοποιός στο Σύνταγμα, μπορεί να καταχωρίζεται στην επικράτεια του ακαταλόγιστου όμως δεν μπορεί να κρύψει το ουσιαστικό κίνητρο, τον βαθύ και αμετανόητο κυνισμό.

Διαβάζω και ακούω πολλά αντιθέτως που υποστηρίζουν ότι η παρατεταμένη αβεβαιότητα της «δημιουργικής ασάφειας», η αδράνεια, οι παλινωδίες και οι αντιφάσεις βλάπτουν σοβαρά την ψυχική υγεία του πληθυσμού. Εχω αρχίσει να υποψιάζομαι ότι συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Εχω αρχίσει να πιστεύω ότι η ελληνική κοινωνία έχει εθιστεί στις συνθήκες της παρατεταμένης κρίσης, έχει πάθει ένα είδος ιδρυματισμού και απλώς διεκδικεί τις καλύτερες δυνατές συνθήκες που μπορεί να της διασφαλίσει η ζωή στο Ιδρυμα. Οπου ως Ιδρυμα αντιμετωπίζει η ελληνική κοινωνία την Ευρωπαϊκή Ενωση, το ευρώ, και τα παρελκόμενα.

Ο κ. Τσίπρας διατηρεί υψηλά ποσοστά δημοτικότητας, ως επικεφαλής μιας κυβέρνησης που θυμίζει φοιτητική συνέλευση, διαψεύδει τον εαυτό της καθημερινά και διαπραγματεύεται με μόνο στόχο την ίδια τη διαπραγμάτευση. Ο ίδιος ξέρει πως όσο τίποτε δεν οριστικοποιείται η δημοτικότητά του θα παραμένει υψηλή. Δεν πιστεύω ότι θέλει να κοροϊδέψει κανέναν. Απλώς μοιράζεται το αίσθημα του Ιδρυματισμού που διακατέχει την «κρίσιμη» μέχρι στιγμής μάζα της ελληνικής κοινωνίας.

Φοβόμαστε να βγούμε από εδώ μέσα που μας έριξε η «μοίρα» γιατί δεν ξέρουμε τι μας περιμένει «εκεί έξω». Προτιμάμε να προσκυνάμε λείψανα, θρησκευτικά ή πολιτικά. Κι ενώ όλοι έχουμε ζήσει στο πετσί μας τον σαδισμό του ανίκανου, γερασμένου και αποβλακωμένου κράτους εξακολουθούμε να πιστεύουμε πως θα αντισταθούμε στη λαίλαπα του σύγχρονου κόσμου αν οχυρωθούμε στα γκρεμισμένα τείχη του. Πού αρχίζουν τα όρια της βαρβαρότητας; Στο σημείο όπου ο τσαμπουκάς και η βλακεία αντικαθιστούν την πολιτική.

Η ελληνική κοινωνία προτιμά την αβεβαιότητα και τη σημερινή επισφάλεια από τη μεταρρύθμιση. Πρόωρα γερασμένη, εξαντλημένη από τα μεθύσια και τα γλέντια στα σκυλάδικα δεν έχει καμία διάθεση να σκεφτεί το μέλλον της. Απόδειξη ότι επέλεξε για να ξεφύγει από τα ερείπια του πολιτικού συστήματος της μεταπολίτευσης τις δυνάμεις που της υποσχέθηκαν ότι θα διατηρήσουν τη συνθήκη του. Λες και δεν καταλαβαίνει ότι ο κ. Τσίπρας είναι ένα τέλειο προϊόν ανακύκλωσης των υλικών του πελατειακού κράτους, της αναχρονιστικής δημοκρατίας που ενδιαφερόταν για τον πολίτη μόνον ως εκπρόσωπο κάποιας συντεχνίας.

Οι κοινωνίες μπορεί να μην αυτοκτονούν, η δημοκρατία μπορεί να μην έχει αδιέξοδα, όμως ενίοτε μπερδεύουν το σούρσιμο του ερπετού με τη ζωή του homo erectus.

#Πηγή:

Η ψυχική υγεία του πληθυσμού | ΤΑΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

http://www.businessinsider.com/ray-kurzweil-law-of-accelerating-returns-2015-5

28.05.2015
#

Αριστερός λαϊκισμός ή δεξιός ελιτισμός ; | ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ ΣΤ. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ

Την ώρα που η Ελλάδα βρίσκεται ενώπιον του κρισιμότερου ιστορικού διλήμματος που θα προσδιορίσει τη μοίρα της τις επόμενες δεκαετίες, το πολιτικό σύστημα φαίνεται ανήμπορο να εμβαθύνει, να πείσει, να αποφασίσει και να δράσει.

Η Αριστερά, καταλαμβάνοντας ακτιβιστικά τον χώρο της Κεντροαριστεράς, στρέφεται προς έναν καταστροφικό λαϊκισμό. Λέει στον δοκιμαζόμενο λαό τα ευχάριστα που θέλει να ακούσει, αν και γνωρίζει ότι είναι ανεφάρμοστα, παρασύροντάς τον σε μια ουτοπία που οδηγεί την οικονομία σε τέλμα, διασύρει τον Ελληνισμό και απομονώνει τη χώρα διεθνώς εκτροχιάζοντάς την από την ευρωπαϊκή της πορεία.

Η «Κεντροδεξιά» μετατοπίζεται δεξιότερα, αδυνατώντας να κατανοήσει την αγωνία της επιβίωσης του μέσου Ελληνα, την ανασφάλεια που αισθάνεται η ελληνική οικογένεια, τον θυμό του βιοπαλαιστή, την απόγνωση του ελεύθερου επαγγελματία και του αγρότη, την απελπισία του άνεργου νέου επιστήμονα...

Εγκλωβίζεται στον ορθολογισμό μιας ψυχρής τεχνοκρατίας, αγνοώντας την υγιή αγορά, την πραγματική οικονομία και τη δοκιμαζόμενη κοινωνία, την οποία αδυνατεί να εκφράσει. Αφήνει χώρο σε μια μεταμφιεσμένη Αριστερά, που προσπαθεί μετεκλογικά να μην προδίδει την ταυτότητά της.

Ταυτίζεται με μια πολιτική και οικονομική «αριστοκρατία» που, έχοντας λύσει τα προσωπικά της προβλήματα ρεζερβάροντας τη θέση της στην εξουσία ή εξάγοντας το κεφάλαιό της στο εξωτερικό, δίνει συμβουλές ή παίρνει αποφάσεις για το πώς η μεσαία τάξη θα σώσει τη χώρα αν θέλει να σωθεί και η ίδια.

Επειδή όμως οι πολίτες πλέον αντιλαμβάνονται ή υποψιάζονται τι συμβαίνει, έχουν πάψει να θεωρούνται δεδομένοι στα παραδοσιακά κόμματα. Αυτό καθιστά την πολιτική «αριστοκρατία» αμήχανη και την οδηγεί σε μια ακροδεξιά ρητορική που, συμπληρώνοντας τη νεοφιλελεύθερη προσέγγιση, αναζητά κώδικες και τεχνικές επικοινωνίας με τον λαό επενδύοντας στον φόβο, στον φανατισμό, σε μια ξεπερασμένη για την εποχή πόλωση.

Κανείς δεν ασχολείται με τη μεσαία τάξη που καταστρέφεται. Τη μεσαία τάξη, που διαχρονικά σήκωσε την Ελλάδα στην πλάτη της, με εθνικούς αγώνες και αντίσταση την περίοδο των πολέμων και με εργατικότητα, ευσυνειδησία και δημιουργικότητα την περίοδο της ειρήνης. Κανείς δεν καταφέρνει να εκφράσει πειστικά τις υγιείς δυνάμεις της αγοράς, τους αυτοδημιούργητους Ελληνες, τις προσδοκίες της μέσης ελληνικής οικογένειας νοικοκυραίων, τα όνειρα των νέων, την ελπίδα των ανέργων που μπορούν, θέλουν, αλλά δεν έχουν την ευκαιρία, την αγωνία των συνταξιούχων... Η εμπιστοσύνη του λαού προς την ηγεσία του έχει κλονισθεί.

Λαϊκισμός και ελιτισμός γίνονται τα καταστροφικά εργαλεία στα χέρια κάποιων πολιτικών, που δεν έχουν μάθει να αναμετριούνται με τα προβλήματα και να καταξιώνονται επιτυγχάνοντας λύσεις και αποτελέσματα μαζί με την κοινωνία. Αποτελέσματα όχι για τον εαυτό τους, όχι μόνο για λίγους, αλλά για όλους τους συμπολίτες τους.

Λαϊκισμός και ελιτισμός είναι εξίσου καταστροφικές μέθοδοι στα χέρια των δυνάμεων της αδράνειας και της ακινησίας, που προπαγανδίζουν από τη μια την «αρχή της κινητικότητας των δημοσίων υπαλλήλων», δεν θέλουν όμως από την άλλη την κινητικότητα και τις ίσες ευκαιρίες στην πολιτική, την αγορά, την επιστήμη. Εκεί θεωρούν εκ των προτέρων ρεζερβέ την κορυφή της πυραμίδας από μια δεδομένη πολιτική και οικονομική «αριστοκρατία», ακόμα κι αν αυτή οδήγησε την πατρίδα στη σημερινή κατάσταση.

Οπως όμως έλεγε κάποτε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ένας σπάνιος Ελληνας πολιτικός που κατάφερε να σπάσει αυτό το κατεστημένο, «όταν είσαι γνήσια λαϊκός, απεχθάνεσαι τον λαϊκισμό και όταν είσαι υπεύθυνος δημοκράτης, πολεμάς τον ελιτισμό».

Αδιάψευστη απόδειξη των παραπάνω επισημάνσεων είναι η πραγματικότητα. Ως κράτος έχουμε σοβαρά προβλήματα, ως έθνος όμως έχουμε πετύχει. Αρκεί να δει κανείς πώς διακρίνεται ο οικουμενικός Ελληνισμός σε όλο τον κόσμο διασώζοντας τη διαχρονική αξία του πολιτισμού μας. Οταν οι Ελληνες λειτουργούν μέσα σε δομημένα και αξιοκρατικά συστήματα που προσφέρουν ίσες ευκαιρίες, διαπρέπουν σε όλους τους τομείς, στην τέχνη, στο πνεύμα, στην αγορά, την πολιτική.

Το ερώτημα λοιπόν είναι, τι πρέπει να κάνουμε ώστε το κράτος μας να μπορέσει να παρακολουθήσει το επιτυχημένο μοντέλο του έθνους και του πολιτισμού μας ;

Η απάντηση είναι κινητικότητα παντού, στην αγορά, την τεχνοκρατία, τη διοίκηση, την επιστήμη, την πολιτική. Ισες ευκαιρίες σε όλους, ανεξάρτητα από την καταγωγή ή την οικονομική τους κατάσταση. Κανόνες που θα βασίζονται στην αξιοκρατία και την αντικειμενική κρίση, θέτοντας ως κυρίαρχο κριτήριο την αξιοσύνη. Μόνο έτσι θα ενθαρρυνθούν οι δυνάμεις της κοινωνίας και θα εμφανιστούν οι δυναμικές για μια πραγματική αλλαγή προς το καλύτερο, που θα εναρμονίζει την πολιτική με τον πολιτισμό μας, απομονώνοντας, όπως έλεγε ο Μάνος Χατζιδάκις, «τους δύο εχθρούς της πολιτικής και του πολιτισμού, δηλαδή τον λαϊκισμό και τον ελιτισμό».

#Πηγή:

Αριστερός λαϊκισμός ή δεξιός ελιτισμός ; | ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ ΣΤ. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ

Ο δρ Ευριπίδης Στ. Στυλιανίδης είναι βουλευτής Ροδόπης, πρώην υπουργός

http://www.kathimerini.gr/817422/opinion/epikairothta/politikh/aristeros-laikismos-h-de3ios-elitismos

30.05.2015

#

Χώρα σε κατάσταση πανικού | Του Χρήστου Κώνστα

Χώρα χρήσιμων ηλιθίων. Χώρα που πρόθυμα ρίχνεται στον λάκκο των λεόντων για να δοκιμάσει τις πραγματικές αντοχές και διαθέσεις τους.

Τρίβουν τα χέρια τους οι επαγγελματίες κερδοσκόποι των αγορών, βλέποντας την Ελλάδα ως «sitting duck», μόνη και με πολιτική αφέλεια περασμένων δεκαετιών, χωρίς δίχτυ ασφαλείας, χωρίς συμμαχίες, χωρίς πραγματικά διαπραγματευτικά όπλα, να βαδίσει στο τεντωμένο σχοινί των γεωπολιτικών ανισορροπιών.

Η Ελλάδα σήμερα έχει μια κυβέρνηση που απαρτίζεται από κόμματα που διεκδίκησαν με πάθος την εξουσία, διέκοψαν βίαια και βάναυσα τη θητεία της προηγούμενης επειδή νόμιζαν ότι είναι «σκληροί διαπραγματευτές».

Οι σημερινοί κυβερνώντας πίστευαν ότι μόνο αυτοί μπορούν, σε αντίθεση με τους προηγούμενους, να κτυπήσουν δυνατά το χέρι στο μαχαίρι των δανειστών, να βάλουν το πιστόλι στο τραπέζι των συζητήσεων, να απειλήσουν με καταστροφή την Ευρωζώνη, αν δεν καταφέρουν να πάρουν παράταση στη διατήρηση των «κεκτημένων»…

Σήμερα, οι γενναίοι αυτοί διαπραγματευτές, εκλιπαρούν για μια συμφωνία που θα παρατείνει το προηγούμενο καθεστώς για μερικούς ακόμη μήνες. Μια συμφωνία με «προαπαιτούμενα» τα οποία εφόσον θα εκπληρούνται θα απελευθερώνουν δόσεις. Μια συμφωνία που θα παρατείνει τεχνητά τον βίο μιας κυβέρνησης που στηρίχθηκε στο ψέμα και την εκμετάλλευση της απελπισίας των ελλήνων πολιτών.

Πανικόβλητοι πολίτες που στηρίζουν τη λαοπρόβλητη κυβέρνηση στην «σκληρή της διαπραγμάτευση» και ταυτόχρονα συνωστίζονται στα γκισέ των τραπεζών για να αποσύρουν τα απομεινάρια των αποταμιεύσεών τους για να μην τα φορολογήσει …η κυβέρνηση.

#Πηγή:
Χώρα σε κατάσταση πανικού | Του Χρήστου Κώνστα
http://www.toxrima.gr/xora-se-katastasi-panikoy/
28.05.2015

#